Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 27-12-2007  - De tijd verstilt bij de kerststal in de kelders van het klooster van Ulingsheide. De tijd is vijftig jaar teruggezet. Ik kijk naar aardewerk beelden met Maria, herders, kamelen, koningen en schaapjes. Daaromheen vitrines met bidboekjes, kruisbeeldjes en heel veel waxinelichtjes voor vijftig eurocent. Dit is het vermaak halverwege de vorige eeuw. Ik werp een munt in een zwaar uitgevoerd gietijzeren donkergroen bakje en dan mag ik een kaarsje aansteken. Onherroepelijk ga ik bidden en denk ik na over het afgelopen jaar. Je eigen tijd verstilt dan ook een beetje en het is alsof je iemand anders bent ineens. Het moeten glijdt van je af. Daarna wandel ik, een beetje overdreven devoot, een paar meter naar links naar de Oelespot. Daar verleng ik mijn intense rust met een Brugse Tripel. Hier heerst ook een buitenaardse sfeer van tijdloosheid, met een bar opgebouwd uit Tegelse wijnkistjes en een geur van drogend klei. Buiten gekomen is het aardedonker geworden en waterkoud. Dat is net wat ik nodig heb. Geen indrukken van buitenaf, even alleen. Thuis voel ik de innerlijke rust en tevredenheid als een warme deken over me heen liggen. Ik zet geen muziek op en doe de gordijnen dicht en steek de houtkachel aan. "Hoe was ´t?"
  • Wit

    22-12-2007  - Er zijn weinig dagen in het jaar die zo sprookjesachtig beginnen. Het tuinlandschap is wit, het Julianapark is wit, het gras is wit, de takken zijn wit en mijn zadel is wit bevroren. Bij Kirsten kom ik op de koffie in haar nieuwe paleis met uitzicht op het zwembad en eeuwenoude groene beuken en enkele catalpa´s. Marcel komt net fris gewassen uit bad en we zitten aan de thee, luisterend naar de eerste resultaten van de nieuwe CD die in maart uitkomt. Aan de gerecyclede eettafel praten we over de doordachte cradle to cradle uitgangspunten en welke tussenstappen er nog nodig zijn. Ook over het Odapark en de megagrote foto in het NRC. Ik neem de resultaten van de vrijdagavond mee naar huis, om uit te werken. ´s Middags ben ik met vier voetballertjes op weg naar een zaalvoetbaltoernooi in Sevenum. De "Kaiser Chiefs" schelt hard over de boxen en op de achterbank "zingt" een achtergrond knapenkoortje melig mee. Verkleumd kom  ik thuis, schoenen los, en een wijntje doet wonderen. In de bus ligt een foto-album van Jan Nabuurs, zomaar als kerst geschenk. Op de mail een verwijzing naar de site van de voedselbank, waar alle filmpjes op staan. De actie loopt, maar nog niet goed genoeg om het acute probleem van 150 gezinnen in Venlo op te lossen. Ik ga de mail doorsturen naar vrienden, overpeins ik. Hopelijk wordt het voor iedereen een witte Kerst.
  • 18-12-2007  - Heel vroeger was de waterput de ontmoetingsplaats, later werd dat het biljartcafe tegenover de kerk of het marmeren badhuis. Tegenwoordig is dat Take Five voor ´s avonds en de Bijenkorf voor ´s middags. Fred werkt er, maar die heb ik daar nog niet gezien. Hij zal wel achter de schermen van alles regelen, zo kennen we hem. Ik was ook achter de schermen bezig, maar dan met het passen van een broek. Ik heb eigenlijk geen zin in passen. Opgelucht na deze interne wereldbeslissing loop ik weg van de pashokjes. Ik ontmoet Ernst Jan die onverhoopt de twee missende exemplaren van een popverhalentijdschrift op de kop tikt en niet kan wachten om ze te lezen. Leuk. Saartje slaat enthousiast op mijn schouder en is gisteren met Gita naar een dansvoorstelling van twee mannen geweest. Dat wordt iets voor het Zomerparkfeest!. Ze ziet het al voor zich. Ik vind een moderne dans van twee mannen in korte broek met bergschoenen in een industriele omgeving erotiserend. Dat is de metro-man in me. Over ruim een half jaar is het Julianapark weer de ontmoetingsplaats voor de bijna-weer-schoolgaande jeugd en hun vakantiezonbruine ouders. Daar ontdekken je weer de muzikale pareltjes, je jaarlijkse festivalvrienden en mis je net die leuke danspartner van vorig jaar. Over muzikale pareltjes gesproken. Wouter Hamel wint de Eerste Prijs. Hebben we muzikaal ontmoet in de Spiegeltent op het Zomerparkfeest 2007!
  • 16-12-2007  -

    Vanmorgen werd ik laat wakker in een serieuze radiodiscussie over de historische fouten in de televisieversie van "in Europa". Ik heb het boek ook gelezen in de zomervakantie, net als u. Ik dacht dat techneuten, advocaten, archivarissen, archeologen, accountants en politici mierenneukers konden zijn, maar nu weet ik wel beter. Ik mag populariserende programma´s graag, maar daar ga je toch ook niet alle animaties betrappen op wetenschappelijke onjuistheden of versimpelingen. Daarom doe je het juist. De boodschap heiligt hierbij de eenvoud. De grote lijn blijft hangen. Daarom is de uitleg in de Nationale Wetenschapsquiz zo leuk en daarom gruwel je van juridische procedurefouten en actuele politieke spoeddebatten met camera´s gericht op publiciteitsgeile sprekers. Daarom was het vrijdag zo leuk om samen te discussieren over het Zomerparkfeest en wat het voor je betekent en waar we ermee naar toe willen. Gaaf om te zien dat de inbreng van de nieuwe krachten kunnen samengaan met de ervaring van de oude rotten. Dan hebben we het samen niet meer over de gemaakte weeffoutjes en historische onjuistheden, maar inspireert het juist om er samen weer een geweldig Zomerparkfeest van te maken. Dat is misschien zoiets als een festival en een feest tegelijk of een festijn of een "feestival", zoals ik hoorde.
    Het is lekker koud buiten en kraakhelder. Je kunt alle details in de verte zien en dat is niet alleen letterlijk bedoeld.

  • 09-12-2007  - Wat hebben een gedurfde stedelijke ontwikkeling in het Medienhafen gebied, Killepitsch, vijfde symfonie van Beethoven in de Tonhalle, laat paaldansen in Ballermann 6, launchen in de Meerbar, verwondering in Insel Hombroich en lekker eten in Bug met elkaar gemeen? Het is in een notendop het bestuursuitstapje naar Dusseldorf. Het zijn dezelfde contrasten zoals het Zomerparkfeest zelf al jaren kenmerkt. Er zijn weinig weekenden die zo divers zijn. Meestal heb je een rustig weekendje of een bezoekweekend of een opruimweekend of ben je juist ziek in het weekend of een "tuinwinterklaarmaak" weekendje of heb je een weekend in het teken van voetbal. Meestal is een weekend zelf ingevuld en daarmee een afspiegeling van jezelf. Dit weekend hebben we ons juist helemaal overgegeven aan Marcel en John die zich voor hadden genomen om een zo divers mogelijk weekend samen te stellen. Daarmee kom je tot dingen die je normaal niet gauw doet of die ook zij nog nooit gedaan hebben. Eigenlijk zou elk weekend zo ingevuld moeten zijn. Een zogenaamd "Youp van ´t Hek" weekend, alsof het je laatste weekend is. Maar dat hou ik niet altijd vol. Soms is een lekker boek lezen in bed ook heerlijk, maar nu ik dat zo zeg, is dat ook een contrast in de lijst van al mijn weekendjes.
  • 04-12-2007  - Vrijdag ben ik vanwege het stortweer niet in het park geweest, maar wel ´s avonds in de sprookjesachtige botanische theetuin "Jochemhof" onder ritmisch tromgeroffel van Idon. Het is een gezellig Grandcafe geworden van Rene, Chris, Ilse en Keesjan. Ik heb een piepklein diner voor twee bij Toet en Taartje en daarna een zolderoptreden van Arno en Collie, die mompelende mannenkoren "Mooder Maas" laat begeleiden. De verrassing voor ons is het door Arno zelf gecomponeerd nummer, zoiets als "Zomerparadijsfeest". Kippevel. De sfeer raakt je ziel. Ik spreek met veel enthousiaste sponsoren en een onvermijdelijke ideenstroom komt los. Na een Earl Grey theetje gauw naar de pilsjes van Joyce, Debbie, Wolfgang, Lona en Louis. Dit is het Zomerparkfeest ten voete uit! We eindigen noodgedwongen met de harde kern in het Vaerhoes. Zaterdagavond in het rovershol van Plotje met Jan, Carel, Fred, Sam en Kees. Voor mij voor de laatste keer. Weer zo´n technische ideeenstroom. Weer Zomerparkfeest! Zondagmiddag regent het nog, maar met o.a. Marianne Martens en Sjraar Peetjens helpen we de schrijnende armoede van de Voedselbank een beetje met Monique, Luuk, Huub, Egon, Aad en Henk zelf. Dit is Venlo ten voete uit! De vrijwilligers maken deze stad, niet het Duitse kooppubliek. Daar snapt Martin Bril niks van. Ik troost me bij de gedachte dat ik mogelijk zijn ironie niet snap. De telefoon gaat ...