Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 23-02-2008  - Als je door het Julianapark fietst, dan lijkt het wel of er buitenaardse wezens zijn geland op het sponsige gras. Diepe groeven staan er voor de "kassa" bij de eetstraat. De marsmannetjes zijn waarschijnlijk uit noordelijke richting Venlo binnen gevlogen, boven de Beerendonk langs, en ze zijn vlak achter het fietspad neergegleden. De snelheid was niet eens zo hoog, want de sporen zijn slechts een paar meter lang. Wel zijn er meerdere sporen min of meer parallel aan elkaar zichtbaar. Het waren er meerdere. Er wordt naar alle waarschijnlijkheid nog onderzoek verricht, want de sporen liggen nu al weken onaangetast. In de vierkante uitsparingen in het gras achter het museum zijn nu allerlei struikjes geplant en ze zijn omzichtig om de sporen heen gereden. Het zijn slechts oefeningen voor augustus, want dan wordt het ook voor buitenaardse wezens interessant in het park. Dan is er in de maanden juli en augustus volop wat te doen. Eerst vooral DJ´s bij het Freefunk festival en daarna vooral veel muziek op het Zomerparkfeest. Geen idee of buitenaardse wezens dit soort kunsten ook zo waarderen als wij stervelingen. Dat belooft wat!.
  • 19-02-2008  -

    Wat is er heerlijker dan op zaterdagmorgen bij een fel winterzonnetje de ochtendkrant lezen. Dat was afgelopen weekend zo. Vooral de achtergrond artikelen. Met een kop koffie. De avond ervoor was het nachtelijk gesprek besprenkeld met rode wijn en geeindigd met de ergernis over het overdreven media effect van zelfs de aankondiging van een mogelijk zwaar confronterende film. Die paginagrote Volkskrant ochtend artikelen zijn dan interessant voer voor je opwarmende hersenpan. Mijn oog viel op een uitspraak van de schrijver Arthur Japin. "Kunst kwetst niet". Dat was de missing link die ik gisteravond zocht, maar niet vond. Als iets kwetst is het misschien zelfs geen kunst, zo draaide ik de zin om. Kunst kan wel inspireren en kan je wel danig in de war brengen. Maar kwetsen?. Juist die kunstvormen op het Zomerparkfeest geeft de bezoekers de inspiratie samen met de vakantie ervaringen, de herfstmaanden op een interessante manier te beleven. Kunst synchroniseert. Vrienden na lange tijd weer tegenkomen op het park en enigszins sprakeloos samen naar een dansduet kijken, synchroniseert. Je hebt samen weer wat meegemaakt en daardoor ben je weer dichter bij elkaar. Je kunt het weer hebben over de dingen die je echt bezighouden in plaats van bijpraten van familiaire en huishoudelijke zaken. Eerst de favoriete band met een vriend bekijken en dan samen een pilsje drinken zittend op het taluud. Samen swingen op zaterdagavond, is een heerlijk opstap voor samen doorzakken thuis. Ja, ik weet het zeker, kunst kwetst niet.

  • 12-02-2008  -

    Als vroege middeleeuwer ging je naar de straat, waar alle bakkers van de stad waren gevestigd. Daar zocht je het brood uit wat je kon gebruiken. Niet alles was er. Toen het leven rijker werd, vestigden winkels zich meer verspreid. Ze onderscheidden zich met de naam op de bakstenen voorgevel, zoals "Tabak" of "Corsetten". Dan wist je dat je daar moest zijn. Grote etalageruiten waren er nog niet. Er kwamen kleurrijke uithangborden dwars op de gevel, zoals nu nog bij oude pubs in Zuid-Engeland. Later ontstaan er uitnodigende etalageruiten en kunnen passanten zien waarom ze naar binnen moeten. Flikkerende neon-lichten trekken nog meer aandacht. In toeristische steden zie je dat je in een restaurantje wordt getrokken door opdringerige en vragerige obers.
    Bij websites zie je een dergelijk stramien. Beginnende ondernemers of particulieren starten met een digitaal uithangbord. Informatief en statisch. Als dat stadium voorbij is dan komen er foto´s (helaas vaak van inferieure kwaliteit en met allerlei "ongewenste" reklame-uitingen) in een gestandariseerde lay-out. Toevallige digitale passanten nemen wel een kijkje. Nog moderner zie je nu dat je lekker gemaakt wordt met noodzakelijke informatie. Die informatie kun je dan downloaden of je wordt doorgelinkt. En dan maar niet hopen dat je virtueel naar binnen wordt gesleurd en er naar al je digitale adresgegevens wordt gevraagd.
    De best bezochte digitale "etalage" blijkt http://www.boingboing.net/, maar kijk eens op http://www.fabchannel.com/ van Paradiso! Concerten vanaf 2002 zijn gewoon virtueel live te zien. Daar kan geen traditioneel uithangbord tegenop!

  • 07-02-2008  -

    Het is vandaag zeven februari. Nog precies zes maanden en dan barst het tweeendertigste Zomerparkfeest op zeven augustus weer helemaal los. Aswoensdagnacht is de middelloodlijn. Voorbereidingen beginnen concretere gestalten te krijgen. Namen van bands zoemen voorzichtig rond. De afrekeningen van afgelopen jaar zijn door Charlotte bijna verwerkt. De eerste veranderingen in het park worden al besproken in de technische commissie. Het felbegeerde mannelijk dansduo is al door Gita en Saartje gevraagd. De nieuwe kleurrijke sponsorfolder is gedrukt, van diamant tot brons, gelardeerd met prachtige festivalfoto´s van vorig jaar. Paul, Wout en Kees hebben met studenten van de Fontys al een prototype teller gebouwd. De eerste stappen in onze visie op de toekomst hebben we gezamenlijk gemaakt. Besprekingen met Brand zijn in alle tevredenheid afgerond. De vrijwilligers commissie vergadert vanavond. De spiegeltent is alweer geboekt. Zaterdag ons Zomerparkfeest lokaal boven Take Five opruimen, de kriebels van de voorjaarsschoonmaak. De locomotief is dus weer gestart en zal de komende maanden langzaam maar gestaag op gang komen. En dan staan er weer ruim vijfhonderdvijftig vrijwilligers klaar om het cultureel huzarenstukje voor de stad en voor de tweeendertigste keer neer te zetten. Nog honderdtweeentachtig nachtjes slapen ...

  • 03-02-2008  -

    Onwerkelijk tegelijk eigenlijk, zo stil alleen aan je buro schrijven terwijl op de achtergrond de vastelaovend trommels dreunen. Melancholie en geluk liggen hier zij aan zij, lepeltje lepeltje. Zo kan ik ook filosoferen terwijl ik met een schoteldoek het aanrecht aan het afvegen ben. Ogenschijnlijk tegenstrijdige handelingen. Of je overdenkt je dag terwijl je onder het tandenpoetsen staart in de spiegel. Practisch mediteren. Toen ik op kamers woonde, schreef ik ´s nachts wel vaker een brief (toen nog met pen). Om je gedachten te ordenen na een weekend en voor de start van een studeerweek. Nagenieten, overdenken, maar meteen ook een soort logboek. Vrijdag zat ik in een overvolle Maria kerk waar een bevrijdend applaus door de ruimte galmde voor een kameraad, vriendelijk, met een altijd guitige lach, maar wel bij zijn laatste afscheid. Ook daar hoorde je in de verte de vastelaovendsdeuntjes wegsterven. Blijdschap en verdriet, geluk en melancholie liggen zij aan zij, hand in hand. Een volle zoepkoel met een deinende menigte en in de hoek een kotsende, wankelende "chirurg". Een fotoreportage van het relaas van een verloren, knalroze paraplu in een waterplas. Het zonnetje schijnt en de sneeuw smelt weg. De trombones nemen het heft in handen, de trompetten galmen en de grote trom regeert. De saxen en viool leggen een bijna vliegend tapijtje. Monique zingt. Lekker, overpeinzen, mijmeren, kwatsen, in die malende liedjesstroom meegaan ...