Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 24-03-2008  - Als je door het Julianapark fietst, volg je het voorgeschreven rode pad met onderbroken strepen. Als wandelaar neem ik het liefst een andere route dan de "gele halfverharding". Tenzij het flink geregend heeft. Ik wil niet de weg volgen die de architect vanuit zijn ivoren tekentafel voor mij heeft bedacht. Zo´n route is zelden de route die ik als voetganger of fietser zelf zou bedenken. Dat zie je dan ook. Allerlei uitgesleten paden door het gras. Het park wil zich gaan ontwikkelen om perfect aangepast te zijn aan de omgeving waar het ligt. Vooral vanaf de Stalbergweg naar de stad, dwars over het taluud, loopt een officieuze wandelroute. Of meteen links afsteken naar het postkantoor. Hier en daar wordt het kale, uitgetrapte pad met boomstronken gebarricadeerd door de gemeente om het toch maar te reguleren. Mutaties. De natuurlijke evolutie wordt hier geremd. Het kan ook heel anders. Ik geloof dat het het hoofdkwartier van Apple is. De ontwerper zaaide het hele terrein rondom de gebouwen in met gras zonder paden of wegen. Alles groen. Meteen vanuit het gebouw. Hij ziet na een tijdje waar de medewerkers liepen, slenterden, reden, fietsten. Zo weet hij precies welke routes hij gaat betegelen. Zo´n keuze overleeft. De paden zijn optimaal aangepast. Dan heeft de gemeente ook geen boomstronken meer nodig. Maar of we ooit parkarchitecten zover krijgen om zo anders te gaan denken? Darwinistische landschapsarchitectuur als studierichting. Dat ontwikkelt zichzelf waarschijnlijk. Toch gek dat het nog niet bestaat. Kwestie van tijd.
  • 19-03-2008  -

    Onze identiteit is een verzameling uitersten. Vier uur lang relaxen in een hete sauna na keihard werken met een iPod vol emails. Beslissingen vallen meer en meer in Europees verband en daarna de regionale kunstbijlage. Rieux en andere groten der aarde gaan voor driemaal een volle Arena en op zondag is er een klein maar heerlijk concertje in de Mooizolder, gastvrij ontvangen door Hans Vlek en zijn vrouw. Hoe groter de wereld, hoe mooier het kleine wordt. Een herontdekking van "Small is beautiful", zoals het misschien ooit niet bedoeld is. De Japanners werken zich kapot en hier gaan we juist parttime, met veel tijd voor jezelf. Vakanties zijn exotisch ver, maar moeten toch CO2 neutraal. Die uitersten zijn er ook op het Zomerparkfeest. Je laten betoveren door een hel verlicht hoofdpodium en daarna luisteren naar schemerige liedjes in de Spiegeltent. Een toneelvoorstelling in van Bommel van Dam en daarna swingen in de grote DJ tent. Rock voor chansons, dans en grunch, literatuur met een frietje met. Oma bekijkt geprojecteerde videoclips. Kinderen zoeken ´s avonds urenlang naar lege bekers. En zaterdag een pompeus Paasetentje na veertig dagen vasten. De sandwich formule waar het Zomerparkfeest groots mee is geworden en haar identiteit aan ontleent.

  • 14-03-2008  - "Waar een wil is is een weg", zei mijn vader vroeger altijd tegen mij. Nu snap ik dat pas echt. Dat heeft niet alleen met mijn leeftijd te maken zullen we maar zeggen! Het heeft alles te maken met je manier van denken. Denk je vanuit wat je kunt of denk je vanuit wat je wilt. Daidalus & Icarus met hun vleugels van veren is net het verkeerde voorbeeld. Maar verkeerde voorbeelden bevestigen de regel. Als je denkt vanuit wat je wilt, heb je ineens veel meer mogelijkheden, echt. Bij ontwerpers is dit ook een bekend begrip. Echt goede ontwerpen zijn vaak en goedkoop en mooi en functioneel in plaats van moeilijk te onderhouden, net niet duurzaam en daardoor duur in gebruik. De allerbeste ontwerpen zijn gestart vanuit alles is mogelijk. Daarna komt er een interessant proces op gang, zo zei Plotje gisteravond laat na zijn presentatie van de veranderingen in het park. Ook bij belangrijke beslissingen in je leven is het goed om even te doen alsof alles mogelijk is. Jij bent de ideale persoon. Jij kunt alles. Dat verlicht. De menthol voor de geest. Dan blijkt dat je ineens diep van binnen warm wordt als je aan bepaalde dingen denkt, liggend op de bank. Daar ligt dan de oplossing. Beter dan je zelf ooit had durven dromen. Eigenlijk ben je zelf de grootste beperking in je mogelijkheden. Dan heb je die "menthol coach" nodig, zoals Geert en later Hans voor mij waren bij de vorige Venloop. Diezelfde ervaring hebben alle vrijwilligers van het Zomerparkfeest in meer of mindere mate. Alles is bij ons mogelijk omdat we zo´n geweldig festival gewoon willen neerzetten. En dan lukt het ook. En dat voelt ons publiek. Nog zo´n 150 nachtjes slapen!
  • 09-03-2008  - Ik kreeg laatst een idee. Een lumineus idee, dacht ik. Ik start Google Earth op en waan mij aan boord van een communicatie sateliet. Ik type in "Julianapark Venlo". Het is een start van een droomreis. Vanuit de ruimte zie ik de aarde als een mooie bol en ik zweef in een duizelingwekkende vaart naar beneden. Op een aantal honderden meters boven het zeeniveau blijf ik roerloos hangen boven de stad. Ik herken ons park en de contouren van de centrumbar. Precies zoals op Jan zijn technische tekening. Juist daar is het parkgras maagdelijk groen gebleven. Je ziet waar het hoofdpodium heeft gestaan en onder welke hoek het publiek genoten heeft van de artiesten. Ook de contouren van het taluud, symbool van de oude stadsgrachten, zijn goed herkenbaar. Zelfs de activiteiten in het vrijwilligersterrein zijn nog traceerbaar. Twee blauwe stippen (het park en de fontein) markeren het festivalterrein. Benieuwd zoom ik in. Een derde stip wordt zichtbaarop een vreemde plaats. Ongeveer op de route waar de toeschouwers van het middenterrein naar barnummer 3 wandelen. Ik zet de cursor op de stip en de tekst "parkeesten by deulke" verschijnt in beeld. Ik klik. Een verregende foto vult het scherm. Als je verder klikt dan wordt het wat beter. Hoe komen juist die foto´s daar en wie is in godsnaam die Deulke?
  • 07-03-2008  - Je ziet het steeds vaker om je heen. Alles is gericht op de toekomst. Het verleden is niet belangrijk alhoewel dat het fundament is waarop de toekomst rust. Daarom was het relaas van Douwe Draaisma bij Pauw&Witteman zo aardig. Wat herrinner je nog van het verleden. Wat blijft hangen. Zo geldt dat ook voor de historie van het Zomerparkfeest. Wat weten we er eigenlijk nog van? Hoe is het begonnen, welke fotobeelden zijn er nog voorhanden en vooral welke verhalen leven nog voort in de breinen. Leo en Amabile hebben alle T-shirts nog vanaf het begin. Een waardevolle verzameling, die wellicht bij Christis weinig opbrengt maar voor ons Venlose parcoholics een schat vertegenwoordigen. Een tijdsbeeld. Zij hebben trouwens ook nog veel foto´s verwacht ik. Bij velen zijn er natuurlijk de mooie verhalen, die mogelijk elk jaar mooier worden, maar de kern blijft onmiskenbaar waar en spreekt boekdelen. Zelf heb ik veel digitale foto´s maar dat is slechts van de recentste Zomerparkfeest historie, dus beperkt waardevol. Sef heeft laatst oude foto's laten digitaliseren. Ik sprak Fransz (met sz net als enigszins) in Take Five en die heeft vele dia's en documenten nog van het allereerste uur. In de hoek aan de houten tafel, samen met zijn Agnes en barman Frank, ook een voetballer net als ik, fantaseerde hij, naar aanleiding van de nieuwste CD van de Teddy Boys, over festivaloptredens op het podium van het seniorenbal 2018 met Django Edwards, Hans Dulfer en alle andere bands van het eerste uur in de Heutzstraat. Diep in zijn ogen zag je het weer twinkelen. Als je trouwens het complete programma van 1977 wilt weten, moet je in de Bergstraat zijn.
  • 02-03-2008  -

    Op steenworp afstand van voetbalvereniging F.C. Venlo, dichterbij dan je denkt, ligt de pittoreske koffieschenkerij Genuujerie. Een weldaad. Hier stranden mensen na een gure stormachtige winterwandeling. Binnen is het CO2 neutraal warm, vanwege de grote ramen. Niet gestucadoorde wanden. Vrolijke, fel gekleurde schilderijen van Susaz. Bedevaartsthee. Het strakke licht schijnt in afgetekende stralen naar binnen. Een oase van rust in onze doordravende samenleving. Daar kun je, net als in het Velooke in Ghent, je eigen leven en dat van je vriendinnen tegen het licht houden. En dat doen Maaike, Suzanne, Kirsten en ik dan ook. Zoveel wijsheden per seconde. Zoveel inzichten per minuut. Zoveel actiepunten per uur. Daarachter ligt ´t Kapeleke van O.L. Vrouw van Genooi. Een toevluchtsoord voor hen die wat verliezen, niet de thuisspelende amateurvoetballers, maar gewone stadse stervelingen. Daar worden op onbewaakte ogenblikken de waxinelichtjes ververst en, god betere het, de brandende kaarsjes bruut verplaatst. Anny placht daar een kaarsje aan te steken vlak voor elk Zomerparkfeest. Even knielen in de houten bankjes. Even die contemplatie. Even de hoop op een goed verloop. We gaan daar dit jaar wat mij betreft ook heen, desnoods met alle vrijwilligers, en steken een kaarsje op. Op alle mensen en de dingen die komen gaan ...

  • 01-03-2008  - Deze week nam de sponsorcommissie afscheid van Jacqueline. Een intiem afscheid van een bescheiden vrouw, die veel voor ons betekent. Zij gaat haar dromen achterna in Frankrijk. Je passie volgen is het beste wat je kunt doen in je leven. Gisteravond namen we afscheid van Els en Ruud. Als jarenlange bestuurleden, nu ereleden van het Zomerparkfeest. Zij blijven betrokken. Da´s fijn. Els bij de veiligheid en Ruud als backstage manager. Wat kan een afscheid toch leuk zijn als het meteen een soort doorstart is. Ze werden opgehaald met een lange limousine, vakkundig bestuurd door Plotje alias Paul Martijn, en streken neer bij Beppo, die zijn notoire "knoblauch" gerechtenpalet etaleerde. Na het diner werd alles opzij gezet voor Pium. Pium? Ja, de Lutzomyia longipalpis, een zandvliegje uit het Amazone gebied dat bijt en verschrikkelijk kan jeuken. Allebehalve steken was het gisteravond, het was een indrukwekkende belevenis, op maat gemaakt voor Els en Ruud, die we nog lang zullen herrinneren. Een 6-koppige mannenband die in een lekker ritme met video beelden haar publiek in een overrompelende trance brengt, waarna ineens danseressen en een danser door je droombeeld heen vallen. Die combinatie lijkt uniek, nee, die is uniek. Dans wordt nog mooier, Muziek wordt nog mooier. Video wordt nog mooier. Alles wordt mooier. Versterkt en verrast, om het in imagotermen te zeggen. Dat hebben we uitgevonden in Venlo, een cultuuroctrooi. Iedereen genoot. Peter Beeker zong nog intieme liedjes, speciaal eentje voor Els om het voor eeuwig goed te maken. Muziek kan alles overwinnen.