Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 28-09-2008  - De herfst is neergedaald in het Julianapark. De bomen bladeren in verschillende kleuren. Een lenteachtige warmte bij een herfstachtige geur. Ik wandel er doorheen vanuit het verdrietige herenhuis van Henk van Dam uit mijn straat. Voor het laatst "slapend" in zijn marineblauwe ritstrui. Een mensemens. Zoveel steun gegeven. Jarenlang. Aan zovelen. Verslagenheid bij zijn trotse gezin. Ook de stad rouwt. Zeker dinsdag in Domani. Met de zilte tranen nog in de ooghoeken loop ik naar het Hospice. Eigenlijk de verkeerde volgorde. Daar ontdek ik weer de oneindige betrokkenheid van onze stad. Sponsoren bouwden dit kloostergebouw om tot een laatste huiskamer. Met een smaakvolle en functionele inrichting. Vele vrijwilligers maken straks de laatste weken daar draaglijk. Dit is Venlo ten voeten uit. Dit is ook zoveel Zomerparkfeest. Betrokken sponsoren en vele enthousiaste vrijwilligers. Mevrouw Zanders vertelt er de verhalen bij. Als een droom die bewaarheid is. Ik word vriend van het Hospice. Een glas rode wijn in Vin L´eau. Om de verwarde gedachten wat te ordenen. Met mooie schilderingen van de "Meisjes van Monet". Lopend weer naar huis, vallen voor mij alleen de verdorde bladeren in het dunne gras nog op. Terwijl de zon schijnt. De herfst is echt neergedaald in het Julianapark.
  • 24-09-2008  - Fotograferen is een hobby van me. Best wel. Meer de compositie, dan de technische perfectie. Een beetje spelen met diafragma en sluitertijd. Maar bij ISO en stops houdt het wel zo´n beetje op bij mij. Alhoewel ik de laatste tijd veel hoor over RAW en HDR. Ik heb er zelfs een boek van Leon van Ulft te leen over gehad. Zo erg is het al. Hij is uit het team van Parkpraot fotografen. Die kicken op goede foto´s. Dat heb ik zelf gezien in de keet, ´s nachts als ik voor de column moest schrijven tijdens het festival. Eindeloze rijen foto´s die langs komen op de laptop en waar ze er dan eentje uit moeten kiezen. Moeilijk lijkt me dat. Er kunnen er per slot maar een paar in ons krantje komen. Ik heb ooit technische foto´s op de zaterdagen van het Zomerparkfeest gemaakt. Met de bedoeling om precies te weten hoe alles stond. Ten opzichte van de tekening bijvoorbeeld. Maar ik maakte weer mooie kiekjes. Eindeloos turen om dat ene storende element niet in de lens te krijgen. Eigenlijk ben ik dus geen goede fotograaf. Maar ik vind het wel leuk. Nu maak ik zeilfoto´s vanuit de Adriatische kustlijn bij Kroatie. Eigenlijk om er een reisverslag van te maken. Voor mijn schoonbroer en schoonzusje. Maar ik val terug op mijn oude stijl. Weer mooie foto´s maken. Er vallen hele gaten in het verslag. De minder mooie foto´s "delete" ik meteen weg, merk ik. Of het komt niet in me op ze te maken. Tientallen, zo niet honderden foto´s. Thuis heb je altijd toch nog weer te weinig foto´s om het hele verhaal uit je herinneringen, compleet te hebben. Hoeveel ik er ook maak, denk ik. Trouwens, er zijn, naast Wolfgang, veel meer fotografen op het Zomerparkfeest. Ik ben benieuwd wat voor fotograaf zij eigenlijk zijn.
  • 18-09-2008  - Soms koop je iets waar je jaren van geniet. Zo’n onderbroek heb ik eens gehad. Ik keek hem als het ware uit de was. Nog vochtig had ik hem alweer aan. Ik droeg hem extra lang. Nog net niet zo lang als de quadruppel, maar toch. Iets te lang vaak. Maar hij zat zo lekker. Met pijn in het hart heb ik hem weg gedaan toen letterlijk de draden erbij hingen. Het leek wel zo’n versleten, verkleurde lappenpop, die kinderen ook zo eindeloos kunnen meesjouwen. Overal moet ie mee heen. Overal gaat ie mee heen. Het is de beste koop die ik ooit heb gedaan. Een keer bij de V&D. Net zoals dat witte overhemd, ook van de V&D. Button down. Dat was helemaal niet meer wit, maar gebroken wit of crèmekleurig geworden door het vele wassen. Onder een trui was het nog goed te doen, vond ikzelf. Dan stak het best nog wel wit af. Tot het kraagknoopje uiteindelijk zoek raakte. Toen istie uiteindelijk in de zak van Max beland. Misschien dat er nog iemand net zo blij mee is geworden als ik. Het zijn dingen waar je lang over gepiekerd hebt voordat je het kocht en waarvan de prijs eigenlijk niet eens te hoog was. Maar toch. Ik heb het nu nog, dat ik twijfel of ik iets moet kopen. Dan ben ik al drie keer in de winkel geweest en heb het al drie keer in mijn handen gehad. Nog niet gekocht. En het verlangen stijgt. En stijgt. En dan loop ik er nog eens langs. Dan ineens koop ik het. Van mijn eigen geld. Genieten. Als je uitrekent wat zo´n onderbroek per week gekost heeft, is dat nog geen cent of zo. Ik herinner het me nu ook ineens van een vulpen, uitklapbare bureaulamp en "Zen en de kunst van het motoronderhoud". Dat boek ga ik weer eens opzoeken. Kijken of ik weer zo geniet. Vast.
  • 14-09-2008  - Wat een feest! En dan bedoel ik dit keer niet het festivalfeest, maar het vrijwilligersfeest. Een “Brand”slang door de stad. Een wederzien van Parcaholics in de volle breedte met de terechte uitbundigheid en de verdiende ontspannenheid. En het verassende programma! Ook hier. Met een pluim voor Lindertje Mans. Wat een meid van net 22! Heerlijk voorproefje misschien wel voor de Spiegeltent van 2009. Wie weet? Saartje denk ik. Gechaperonneerd door de koele mannen van de Wouter Akkermans Kapel via de Parade naar de Vrolijke Koster (voorheen de Carrousel Bar). Het lijkt wel carnaval. Ik heb na de polonaise een gesigneerde compact disc van Patrick Bos bemachtigd. Het levenslied vanuit de tenen, begeleid door Marcel zelf. Het startte bij Wilhelmina en eindigde tot in de kleine uurtjes in de Blauwe Trap. Zoveel vrijwilligers en vrijwilligsters gesproken, dat ik een beetje hees ben geworden. Van Cor (ook wel Ciske genaamd) ontdekte ik de volgende dag twee CD's met allemaal foto’s, zo’n ruim 600. Eigenlijk alleen bouw en afbouwfoto’s! Kun je nagaan. Vanaf de prille opbouw tot en met het Julianapark “After the festival before”. Ook daar is die ontspannen sfeer voelbaar, door al die miljoenen pixels heen. Leo en Amabile zijn meer gespecialiseerd in portretten en delen al hun persoonlijke kiekjes uit. Dat geeft ook een beeld van al die mensen die hart en ziel aan dit jaarlijkse gebeuren schenken. En dan herinner je weer kleine momenten. Zie je wat anderen wel hebben meegemaakt. Iedereen beleeft en maakt zelf zijn eigen (Zomerpark)feest. Ik fiets nu naar het feest van de “Zomerparkfeest Kidz”. Die hebben ook veel gedaan achter de schermen tot de Djumbo presentatie op het hoofdpodium en het beschilderde zeil tegen de theatercontainer toe. Die hebben nu een (alcoholloze) reünie, maar niet minder feestelijk.
  • 11-09-2008  - De laatste jaren heb ik een tanende belangstelling voor de wielersport. Alhoewel ik ook een racefiets in de schuur heb staan. Al maanden. Met beetje zachte banden om het rubber te sparen. En heb het boek “De Renner” van Tim Krabbe al twee keer gelezen. Maar wellicht teleurgesteld door alle dopingperikelen, gebrek aan echte spanning met Lance of omdat er al zoveel sport is op TV. Dat geldt een beetje voor de Tour de France maar zeker ook voor de Ronde van Spanje. De Vuelta is meestal aan de gang tijdens het Zomerparkfeest of meteen daarna. En dan ben ik zelf ook nog aan het herstellen. Net als de renners. Sinds dit weekend staan echter mijn voelhorens gespitst om alles wat twee tubes heeft en uit Spanje komt. Sastre, Sanchez, Valverde, Astarloza, Arroyo, Gonzalo, Freire, Zubeldia, Martínez, Txurruka, Verdugo, Gutiérrez, Oroz, Florencio, Pérez, Barredo. Ik ken ze allemaal. Die schriele, kleine mannekes. Over een klein jaar sprinten deze kanjers over de Krefeldse weg of door de Burgemeester van Rijnsingel. Dan rijdt de tourkaravaan uit langs het Julianapark en de derde fietsenstalling. Tikken de buitenlandse journalisten hun stukjes mogelijk in onze grote tent, op de verhoging. En worden de krantenartikelen over de hele wereld verzonden via ons draadloos netwerk. Verkrijgt de winnende wielrenner dan misschien wel zijn huldiging op ons hoofdpodium. En juichen we ook hem toe. En staan de internationale fotografen achter onze Lumar barriers. Horen we Spaanse gitaren door onze Purple boxen. Bakken we op maandagavond nog Belgische frieten, bij opwaajende Andalusische zomerjurken. Staan wielerminnende sponsoren in onze Vlaamse spiegeltent. Staat het zwoelvol in ons park op de vijfde Zomerparkfeestdag. Het kan niet gekker worden, dacht ik eerst. Maar je weet maar nooit …
  • 05-09-2008  - Gisteren hadden we evaluatie van de veiligheid op het Zomerparkfeest en na een avondje hard werken is het goed om nog even “beneden” een slaapmutsje te drinken. Met alle gevaar van dien, gezien de recente “Slapman3” ervaringen met John en Hans. Met lekkere muziek van Pieter van Take Five gaan de gesprekken natuurlijk alle kanten op. Behalve de serieuze. Dat hadden we al gehad. Zo waren ons een aantal losse dingen gewoon opgevallen. Ten eerste, dat de toiletvereniging uit Grubbenvorst heel goed gedraaid had. Vanaf het begin. Ten tweede, dat er heel veel positieve reacties waren op de schone toiletten. Ten derde, dat de omzet op donderdag en vrijdag niet hoog was. En dan heb je een analist als Fred aan de eikenhouten bar. Dan kom je samen tot slechts één conclusie. Onze bezoekers van alle leeftijden gaan thuis al stevig indrinken en komen specifiek voor onze schone toiletten naar het Zomerparkfeest. En wij maar programmeren, niet wetende dat ons publiek met name komt om te genieten van de schoonheid van het kleinste podium op het festivalterrein. Je hebt je vrienden op bezoek, die je onbezorgd een lekker fris toilet kunt aanbieden. Nog beter dan thuis. Zo zijn er vast andere bezoekersgroepen die komen voor wellicht heel andere geneugten. Om eindelijk eens uit maïsbekers te kunnen drinken of om juist maïsbekers te kunnen eten. Of om door een smal metalen poortje te lopen. Heen en weer. Of om op het bordes te staan in de grote tent en te doen alsof de wereld aan je voeten ligt.
    Na deze avond kijk ik heel anders tegen festivals of evenementen in het algemeen aan. Dat doen veel organisatoren. Trouwens, als ik nu naar een festival ga, dan kijk ik ook heel anders. Of het er wel veilig is bijvoorbeeld en of er bordjes hangen of .... Ja, kijk maar uit!