Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 27-06-2009  - Gisteren de rafelige kant van een willekeurig provinciestadje gezien. Existentialistisch, uitzichtloos, hopeloos. Wunderbaum. Dit is een stuk wat alleen Venlo kan maken en voelen. Met Saartje en de geweldige Walter, Maartje, Marleen en Matijs. En weer veel vrijwilligers. Venlo is de vrijwilligersstad bij uitstek, dus we vinden het al gewoon. Andere steden drukken dit wrange verhaal wellicht weg of beoordelen het puur afstandelijk en theatraal, zoals Walter me over Amsterdam vertelde. Niet altijd gemakkelijk. Wel inspirerend. Dit is dé rol van de kunst. De nar in het paleis van de keizer. De spiegel op een te vroege morgen. Het uitvergrote verschil. De politiek is meer een verbinder. De verbroederaar. Hier zie je de parallel met het Zomerparkfeest. De artiesten als spreekwoordelijke narren en het festival als symbool voor de verbondenheid tussen mensen. In een eentweetje. Puur om inspiratie op te doen voor de winter. Zoals we dat op de persconferentie ook vertelden. Geïnspireerd door het nieuwe Obama tijdperk gebaseerd op inspiratie en mogelijkheden en het oude Bush tijdperk verlatend van angst en beperkingen. Een treffend programmapunt hiervan is Debatrix. De wereldkampioen debatteren komt naar de stad en gaat de gemeenteraad coachen. De kwaliteit van de politiek gaat ermee omhoog. Daar kan niemand op tegen zijn. Ons gaat het om het proces en niet om de inhoud! Of Peter Achterberg in Museum van Bommel van Dam. Voor de liefhebber die zich wil laten inspireren door de inhoud en wat daarover gebeurt in de wereld. Of je vertelt zelf een mooi verhaal op het Speakers Corner. Je weet wel, een chique woord voor zeepkistje. Als je trouwens nog tijd hebt om naar Wunderbaum te gaan, doen! Echt. Met Marcel t Sas heb ik het idee om later met de bus naar een andere stad te gaan om te kijken hoe het daar gespeeld wordt. Ook zo echt?
  • 24-06-2009  - Een straatfeest uitgegroeid tot een jaarlijks evenement georganiseerd door heel veel vrijwilligers, gesponsord door heel veel betrokken bedrijven en met heel veel bezoekers. Een stadsfeest met dorpse allure. Het Zomerparkfeest voelt de kracht van die inspiratie. Politiek is ook zo’n inspiratiebron. Zo zou het kunnen zijn. De vorm van politiek moet wel dichtbij je staan zodat je de kracht kunt vertalen naar je omgeving. Zo vertaalde een sponsor dat tijdens de sponsormeeting op het zilte zand van “Venlo aan Zee”. Ik was onder de indruk. Zowiezo van de avond. Met previews van Tessa Kersten, André Manuel, Lindertje Mans en DJ Sonido del Principe. Eindigend met een verbroederend gemeenschappelijk aansteken van de Tibetaanse lampionnen, die in colonne naar Venlo Zuid wiegden. Ondertussen zijn Floor, Joep, Ted en Jochem dit jaar geslaagd voor hun eindexamen. Althans van de Zomerparkfeest vrijwilligers waarvan ik het gehoord heb. Of gezien. De schriften en klappers hangen buiten aan de vlaggenstok. Gefeliciteerd. Feest. De grote bak met oude festivalbekers wordt weer driftig uitgeleend. Gaat van feest tot feest. Deze bekers met logo’s van drie sponsoren gaat nog haar vijfde leven in. Bijna cradle to cradle. Niet helemaal, want uiteindelijk verdwijnen ze in de vuilnisbak en kan het alleen nog maar verbrand worden. De huidige festivalbeker van maïs kan wel onder de grond gestopt worden en composteert bijna vanzelf. Samen met brede steun van het Millennium Platform en FAIRliefd gaan we ook de catering duurzaam maken. Bamboe bestek en bamboe bakjes. Net als de Vredespoort, opgetrokken uit bamboe stokken. Trouwens de hoofdingang tijdens de Vuelta wordt door de technische commissie verplaatst ter hoogte van de fontein en transformeert dus naar “Passage de la Fontaine” op z´n Marcs of "Entrada de la Fuente" op zijn Vueltas.
  • 19-06-2009  - De kranten staan vol met conceptlijstjes van politieke partijen. En allemaal op de foto. Wij zijn nog bezig met ons manifest, ons missiestatement, ons verhaal, onze passie. Ik kan u wel verklappen dat we op vrijdag zesentwintig juni een persconferentie hebben belegd. In het centrum van de stad. Tussendoor gaat Johan naar Festival Mundial voor Oumou Sangare, Kokono No 1 en een heleboel dingen die je nog niet kent maar daarvoor ga je er juist naartoe. Guus blijft thuis want hij schrijft het programmaboekje en moet nog afstuderen. Als parkganger heb ik een onontgonnen verbondenheid met Julianapop in Den Helder. Ook dit weekend. Zeker als je de line-up ziet. Maar dat terzijde. Tussendoor hebben we woensdag ook nog iets over de Vuelta. Ik denk dat ik met mijn zeemlederen fietsbroekje naar die meeting ga. Ciske mailde me dat het nog maar 62 nachten slapen is!. Dan wordt de “Martijnlijn” weer geplot op het heilige gras. Voordat u gaat tellen. Hij bedoelt hiermee dat de opbouw gaat beginnen. De eerste artiest is op donderdagavond zevenentwintig augustus rond half acht van de partij. Maar eerst hebben we de sponsoravond met al onze betrokken geldschieters. Met een verrassend programma. Jong en oud, mager en volslank. Zonder hen geen stadsfeest met bovenregionale uitstraling en “medium profile”, zoals in het evenementenbeleid geformuleerd is. Ik kom Arno&Monique tegen bij de glasbak. Geen groene flessen maar vooral witte confiturepotjes. Arno wordt mijn spindokter, mijn persoonlijke adviseur, mijn geestelijke muze van mannelijke kunne. Ik fiets terug via het steegje langs de Martinuskerk en de van Cleefstraat door het Julianapark. Er wordt al druk gegraven. Volgens mij voor het Zomerparkfeest 2009, inderdaad nog tweeënzestig daagjes slapen.
  • 13-06-2009  - Dames, jonge vrouwen, ik geef u één raad. Koop massaal fleurige zomerslippertjes en bewaar uw zwierige bloemetjesjurken, want die heeft u zeker nodig bij de Picknick der Gebroken Harten. Zaterdag negenentwintig augustus wordt iedere hippie op iedere hippie verliefd. In de Klaasstraat is maat 38 met grote lila bloem nog te krijgen. Dat weet ik toevallig van Kirsten. Op het Central terras hebben Linda, Manpreet, Hans en Baer van de nood een deugd gemaakt en vergaderen in de felle zon. Wim Aerts loopt langs met een emmertje hangop en John racet voorbij met een strak ingepakte vis. De jonge creatieve mannen van Denk (Bart, Roy, Niek) hebben het ZPF pamflet klaar. Nu gaat het beginnen. Het gerucht gaat ook dat ZPF staat voor “Zonder Peter Freij”, maar daar wordt door de wethouder zelf ontkennend op geantwoord. Marcel en Guus, de artistiek-politieke vleugel van het Zomerparkfeest leggen de laatste hand aan de programmapunten. Het wordt duidelijker en duidelijker. De Zomerparkfeest missie is al “… actuele ontwikkelingen in kunst, cultuur en samenleving een podium bieden in de vorm van een festival en daarmee een inspiratiebron zijn voor de lokale samenleving”. Daar komt nu dus nog iets bij, namelijk dat we niet passief blijven afwachten, maar ons actief willen gaan opstellen in het debat. We willen een inspiratiebron zijn voor iedereen in de stad en de regio en niet alleen voor politici en festivalbezoekers. Er zijn zoveel partijgenoten of beter gezegd bewegingsgenoten (vrij naar Arno van R. uit de Goltziusstraat), driehonderd en vijftig enthousiaste vrijwilligers, meer dan honderd mecenassen, meer dan zeshonderd betrokken Vrienden, vele meewerkende verenigingen en tienduizenden stadsgenoten. De mensen maken de stad. Daar willen we gebruik van maken. We gaan naar buiten ermee. `Inspiratie` wordt het toverwoord, lees ik net in mijn onleesbaar gekrabbel op de achterkant van een nog volle, ongeopende enveloppe. Blijkbaar een keer midden in de nacht opgeschreven.
  • 10-06-2009  - De verwachte zware regenval helpt de zelf gemaakte barbecue bij Paul om zeep. Helaas. Het lijkt me leuk om in colonne naar Grubbenvorst te fietsen. Nu hebben we onze vergadering gewoon weer in de stad boven Take Five. Ook leuk. Marcel neemt zijn laptop mee om de programmapunten kracht bij te zetten. Wellicht weer via een beamer, de moderne variant van het transparantje of de gestencilde vlugschriften. En veel goedkoper, zodat we onze gemeentelijke subsidie in ieder geval niet over de balk smijten. Guus heeft de perspresentatie ook voorbereid. Van alle kanten komen er nu ideeën, zoals persoonlijke verkiezingsposters, buttons, T-shirts, gebruik van speakerscorners en zelfs Maurice de Hond wordt genoemd. We hebben vele e-mails gekregen. Van vele Vrienden ook. Een bloemlezing. “Het Zomerparkfeest is uniek”. “Voor iedereen, ongeacht huidskleur, politieke kleur, religieuze afwijking(en), punkgroen haar of respectabel seniorengrijs, niet links, niet rechts, wel inspirerend”. “Zoals oude vriendschappen worden herboren, worden versleten vriendschappen ontbonden, ontstaan kruisbestuivingen tussen alle eerder genoemde stromingen”. “Het staat midden in de Venlose samenleving. Het Zomerparkfeest heeft het doorbreken van het hokjesdenken, of stemhokjesdenken [red.], al tientallen jaren tot kunst verheven”. En vragende blikken “politiek actief als subsidieontvanger?”. Er is weinig te winnen en veel te verliezen”. We nemen het allemaal mee in onze overwegingen. Bedankt in ieder geval voor jullie geweldige inspiratie. Het Zomerparkfeest blijft. Het Zomerparkfeest laat je niet in de steek. Het Zomerparkfeest inspireert en wordt geïnspireerd. Ik lees mijn vele emails laat nog door en er zitten zelfs oproepen bij voor foto’s van “fietsenrekgebitjes”. Ook minder leuke. Helaas hoort dat ook bij het Zomerparkfeest, zoals bij het leven zelf.
  • 06-06-2009  - De meeste ideeën ontstaan bij mij meestal ’s nachts. Bij u ook denk ik. Of onder de douche. Ik heb een velletje papier met potloodje naast mijn bed liggen of mijn blauwe boekje. Min of meer binnen handbereik en op de tast bereikbaar in het donker. Daar krabbel ik dan bijna onleesbaar ’s nachts mijn wonderbaarlijkste en origineelste ideeën op. Het opschrijven geeft me al rust. Nachtrust. Ik ben het even kwijt, maar het is niet weg. Zoiets. De volgende ochtend valt de originaliteit meestal ook wel weer mee. Moet ik toegeven. Maar goed. Weggooien is uit den boze. Voor mij dan. Door dat opschrijven is er ook weer ruimte voor nieuwe inspiratie. Eens in de zoveel tijd zet ik al die ideeën dan weer over op een ander lijstje. Daar zit wel een groot gevaar in. Je verliest wat. Het ondeugdelijk schrijven van de nacht heeft iets extra’s. Meerwaarde. Extra gevoel. Herkenbaarheid. Voor mij dan. Die typische rommeligheid heb ik hard nodig om het idee weer terug te kunnen halen uit mijn brein. Van de nacht naar de dag. Dus het omzetten naar een ander lijstje gebeurt pas na lange tijd, als die associatieve link in mijn brein weg is. Dan kan het. Er zitten ook gedachtekronkels van anderen in. Misschien wel meer zelfs. Ik hoop niet dat zij dat erg vinden. Trouwens, ze kunnen het gekriebel toch niet lezen. Een van die onduidelijke kattebelletjes gaat over een nachtelijke escapade met Hans en John en mij (“Slapman 3” vrij naar “Dansman 3”) en "Het Kinderfrietje Met" om half drie ‘s nachts. Een favoriet van John met Hans in zijn kielzog meetrekkend. Ik kom het nu overal tegen en snackbars promoten het nu ook om wat oudere mannen op leeftijd ermee te lokken. Zelfs op de Music Meeting in Nijmagen. Het “Benefrietconcert” hier trekt weer andere culturele bezoekersgroepen. De eerder gestarte campagne "Seniorenpatat zonder" heeft namelijk nooit echt succes gehad, vandaar. Modern denkende snackbars hebben het nu over deze boeg gegooid om zo hun tanende inkomsten om te buigen tot juist een sterke groei in de categorie "Gefrituurde aardappelproducten", hun belangrijkste core business. Het is nu wachten op cross-overs als "Kinderfriet zonder" of "Seniorenpatatje met". Trendwatchers hebben voorzichtig deze tendens al gesignaleerd op enkele blogs, hyves en twitters. Maar dit terzijde.