Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 23-04-2010  - Meestal fiets ik dwars door het Julianapark. Vanaf het Arsenaalplein naar de Stalbergweg. De laatste tijd niet. Dan ga ik met een omweg om het park heen. Linksom. Niet omdat ik bang voor het park ben. Of voor de versteende keien. Nee. Er wordt iets prachtigs aangelegd aan de noordzijde. Vandaar. Een speeltuintje. Een speeltuintje? En daar fiets ik voor om? Ja! In dat speeltuintje ligt ook een stukje Zomerparkfeest. Als cadeau van het Zomerparkfeest aan haar gastvrouw en gastheren. Het Julianapark en al haar omwonenden. Vanwege de mogelijke overlast en de jaarlijks aangeboden cultuur. Om iets preciezer te zijn. Het Zomerparkfeest schenkt een totempaal. Met inscripties. Grof ingegraveerd met een kettingzaag. Door Roel van Wijlick. De ambachtelijke tovenaar in hout. De noot. Trompet. Publiek. Symbool voor wat het Zomerparkfeest betekent. Straks al vierendertig keer. We hebben het geschonken met de hulp van Bisseling. Voorheen Bisseling moet ik eigenlijk zeggen. Nu heten ze Deni Speeltoestellen. Zij betalen onze gift. Als sponsor. Facilitaire sponsor. Kunt u het nog volgen? Ik zag Maij Theelen zelf nog de tulp schilderen. Knalrood. 's Avonds laat. Omdat het af moest. Ze leek wel een vrijwilliger. Die zijn straks ook, als het nodig is, tot laat in touw. Omdat donderdag zesentwintig augustus om half acht het Zomerparkfeest open gaat voor al haar gasten. Gasten van rond het Julianapark en ver daarbuiten. Op woensdag achtentwintig april wordt het tuintje officieel geopend. Door de wethouder. Er staan, naast onze totempaal, nog twee andere totempalen. Eén van de stad Venlo en één van Scheuten Glas. Flujas en Gertruud en natuurlijk het stadhuis op de stadspaal. En een met glas versierde paal van Scheuten, een van de toonaangevendste, bedrijvigste en scheutigste ondernemers van Venlo. Die van ons symboliseert ook de culturele poot en alle evenementen die de stad rijk is. Zo krijgen de allerkleinsten de kracht van deze stad mee. Tijdens het spelen. Op de glijbaan. In het klimnet. Op de boomstronken. Zodat ook zij als ze groot zijn, zelf kunnen genieten van het Zomerparkfeest. En wij zelf meesjoenkelen tijdens de seniorenmiddag op de vrijdag van het Zomerparkfeest 2022.
  • 18-04-2010  - Wat een muzikanten! Norbert, Sjoerd, Peter en Egbert. Allemaal uit de regio. Horst, Venlo, Maastricht. Het "Searing Quartet". Speelt. Of beter. Het Searing Quartet musiceert. In Cambrinus. Het muziekpodium in Horst. Lekker romantisch. Bordeauxrode vloergordijnen. Lekker hooggegist bier. Vat het vat. Heerlijke sfeer. "Keer een muzikant nooit je rug toe ... je oren zitten dan immers verkeerd!". Dat staat prominent geschreven op een schoolbord. Iedereen kijkt. Muisstil. Sommigen met open mond. Met de ogen dicht. Ook achter de tap. Zij genieten van wat ze zelf hebben geprogrammeerd. Geweldige passie voor muziek. Dat voel je. Dat mag ook wel. Het Searing Quartet bestaat 15 jaar. Opgericht in 1995. Vlak na hun afstuderen aan het conservatorium. Peter en Egbert. Sax en Piano. Egbert is ook tegelijk afgestudeerd met Glenn. Lang in de schaduw gestaan van deze grootmacht. Maar nu volop in de schijnwerpers. Helaas is Glenn niet meer. Dat werd nog even plechtig herdacht met een prachtig nummer van Glenn en Egbert samen, "In the beginning...". Memorabel. Net zoals een paar jaar geleden. In Take Five. Ook voor Glenn. Ook met Egbert en zijn Searing. De tranen stonden toen ook in mijn ogen. Hun nieuwste CD noemt zich "License to Extend". Dus deze week naar Sounds. Om een stukje Searing Qtet en Cambrinus in mijn herinnering te houden. Thuis zet ik "Starling Hill" op. En geniet nog van de laatste zonnestralen van het weekend. Ik hoor de spelende kinderen in het Julianapark. Ik mijmer weg met een glas wijn in een rotan stoeltje. Hoe mooi kan het leven zijn. Ondertussen zit Guus met Ronnie bij de Amstel Gold Race. Als VIP uitgenodigd. Die zitten ook te genieten. Zwetende renners in de warme lentezon. En een koel glas bier met verse rivierkreeftjes en witte wijn met grote gamba's. Zoiets. Nog ruim vier maanden.
  • 16-04-2010  - Gijs Cals krijgt het meteen voor zijn kiezen met het al vroeg uitgelekte optreden van de Asteroids Galaxy Tour op het Zomerparkfeest. Dat heb je met die digitale media. Of mediae, want het is meervoud. Alles is meteen overal bekend. En beschikbaar. Asteroids Galaxy Tour. Een lekkere poppy band. Uit Denemarken. Kijk maar op Asteroids Galaxy Tour. Met een leuke zangeres. Mette Lindberg. Beetje Blondie, voor de oudere liefhebber zoals ik. En te gekken blazers. Swingend, funky. En lekker weer veel muzikanten op het podium. Bijna meezingmuziek en voor sommigen echte meezingmuziek. Een aanrader voor iedereen. Zeker als je het hitje herkent in "Around the Bend", gebruikt in een commercial voor de Apple. Kortom een superbandje. Wanneer en op welke dag, hoor ik je vragen. Geen idee. Hou onze website maar goed bij de komende weken en maanden, want we komen straks met nog meer namen. Trouwens, ik had het over Gijs. Gijs is verantwoordelijk voor de productie van alle bands. Dat doet hij gelukkig niet alleen en er is volop ervaring. De productie omvat alles vanaf dat de band geprogrammeerd is. Het vervoer van het vliegveld, de geluidsinstallatie en versterkers, de microfoons, de monitoren, de mixer, de lichtman (meestal een man), de kleedkamers, het hotel, het vervoer naar het vliegveld. Kortom alles wat erbij komt kijken om de band een onvergetelijke performance te laten geven. Gijs weet wat hem te doen staat. Maar het gaat nu wel om zo'n tachtig acts in vier dagen. Ik geef het je te doen. Maar dat geldt voor meer vrijwilligers. Ook is Gijs onzichtbaar voor het publiek. Ook dat geldt voor meer vrijwilligers. Maar Gijs herken je wel aan een opvallende bril. Kijk maar eens op gijscals. Dat is hem. Meteen overal bekend. Ik zag op internet dat sommige muzikanten van de Asteroids Galaxy Tour soms ook een opvallend grote bril dragen. Misschien is dat een vruchtbare link tussen Gijs en de band. Schept een band. Maar Gijs krijgt het meteen vanaf het eerste uur van het Zomerparkfeest druk. Bij de opening. Maar dat komt straks wel, als het officieel via ons naar buiten komt. Dat staat nog nergens op het web of op hyves of op youtube of op facebook of flickr of op linkedin of op myspace of op orkut of op Qzone of op twitter of op yammer of op google buzz of op amie street of op biip en zelfs niet op cloob.
  • 12-04-2010  - Er was gelukkig weer rommel in het Julianapark. Gelukkig, ja. Lekkere troep op het gras. Ik fietste er langs op het fietspad van de Deken van Oppensingel. Ik zag het meteen. Heerlijk. Waterflesjes, drinkyoghurtpakjes, kauwgomwikkels, chipszakjes. Mooi om te zien. Prachtig. Het is weer lente! Weer mooi weer. Scholieren wandelen bij die blauwe luchten naar de gladde kei en gaan lekker zitten kletsen, twitteren, iPhonen en sms-en en nog andere dingen. Nog net niet iPadden. Toegegeven. Van de digitale communicatie krijg je geen rommel. Van in groepjes kletsen wel. Want er moet bij die opgroeiende pubers van alles gedronken en gegeten worden. Water, drinkyoghurt, kauwgom, chips. De fietsen staan als in een kudde in het midden van het park. In de buurt. Op het frisgroene gras. In de nog zachtgure wind. De zware winterjassen hangen over het stuur. Als dekkleden tegen de tocht. Zelf koesteren ze zich aan de warmte van de opgewarmde stenen. In de luwte. Met het gezicht in de zon. Op de Parade staan etalagepoppen met de prachtigste zomerjurkjes. Mooie patronen. Mooie kleuren. Pareltjes eigenlijk. Wel buiten. In de toch nog wel wat frisse wind. Zeker in dat deel van de stad. Opwaaiende zomerjurkjes. Ik moet er nog aan wennen. Ik heb nog steeds mijn dikkere jas aan. En sjaal. Achter glas is het wel al heerlijk. Op het terras. Thuis. Met mooie muziek. De eerste bandjes en bands zijn al geboekt door de programmacommissieleden. Het framewerk staat bijna. Zo zei Johan. Het belooft weer een mooi jaar te worden. Voor de aankleding is ook al contact gezocht met CAS. Een wereldbedrijf. De technische professionaliteit straalt er vanaf. Zelfs voor ons "decoteam". Toch al niet de minsten. Zo zie je maar. Topbedrijven en vaak het best bewaarde geheim van de regio. En dan denk ik ook aan Laserforum, Kellpla, Vostermans en natuurlijk Lagotronics. Die zullen zich allemaal hopelijk weer vereenzelvigen met het Zomerparkfeest. Als betrokken sponsors. Weldoeners. Mecenassen. Geweldig!
  • 09-04-2010  - Ik heb een ideetje. Zomaar. Ik loop er al langer mee rond. Om de collectiviteit te vergroten. Het één voelen. Samen iets voor elkaar brengen. Tegenwoordig worden de verschillen zo aangezet. Terwijl we eigenlijk meer op elkaar lijken. Dit is anders. Het is een lichtinstallatie. Van led lichtjes. Natuurlijk. En ik stel het me zo voor op een willekeurig festival in de stad. Ik heb wel een voorkeur maar dat doet niet terzake. De kleur van het licht wordt door alle bezoekers bepaald. Door ons. Misschien moet ik eerst wat vertellen. De kleur wordt gemaakt uit de verhouding van rood, groen en blauw. Al deze drie kleuren zitten in deze kunstzinnige installatie. En drie microfoons. Elke kleur heeft zijn eigen microfoon. De rode microfoon is naar rechts gericht. De tweede, de blauwe, naar links en de derde, zeg maar de groene, naar het midden of naar boven. Dat maakt niet veel uit. Als er van links ineens veel meer geluid komt dan wordt de kleur roder. Zoiets. Je kunt de microfoons ook op een heel andere plek zetten. Bijvoorbeeld op het podium in de tent, de spiegeltent en op het Vriendenpodium. Dan zie je meteen waar een optreden is. Je gaat op de kleur af. Of de microfoons registreren de lage tonen, midden tonen en hoge tonen. Of de microfoons vervang je door camera?s. De camera?s tellen het aantal mensen in een stukje park. Hoe meer hoe sterker de kleur. Dan verklapt de lichtconstellatie waar het rustig is. Dan is de kleur lichtblauw. Of juist waar het te doen is. Dieprood. Als het geel is dan is er in het rode en in het groene gebied veel te doen. Daarvoor moet je iets van kleur weten. Roze wordt het als er tegelijkertijd in het rode en blauwe gebied genoeg mensen zijn. De kleur van het object wordt door ons allemaal samen gemaakt. Wij sturen de kleur. Maar als individu heb je maar beperkte invloed. Maar krijg je je vrienden gemobiliseerd, dan kun je wat bereiken. Het lijkt wel op democratie. Maar dan kleurrijker.
  • 02-04-2010  - Het gonst in de catacomben van het Zomerparkfeest. Het thema voor 2010. Het is er al een paar maanden. Maar iedereen is muisstil. De commissies zijn er al mee aan de slag. Daar komen leuke ideeën uit. Ieder op zijn eigen commissiemanier. En natuurlijk ook Studio Denk. Niek, Roy en Bart. Het creatieve geweten. Straks hangen hun ontwerpen in en rond de stad. Zoals Niek vorig jaar zei "Ik heb het alleen nog gezien op beeldscherm of geprint op A4". Dan hangt het ineens als grote poster overal in de stad. Dat geeft een kick. Zelfs voor hen. Over een paar maanden kent iedereen het affiche. Niemand kan er meer omheen. Het Zomerparkfeest heeft dan rond de zomer iedereen in haar greep. De stad hunkert ernaar. De presentatie van het concept is in kleine kring al geweest. De reacties zijn weer enthousiast. Ik kan me vorige keer nog goed herinneren. In hun studio, twee hoog aan de Maaskade, wordt schoorvoetend het ontwerp getoond. Zachtgeel, gecombineerd met donkerrood en zwart. "Kies ZPF". Een gewaagde kleurcombi. Zeker met het gekozen lettertype. Oeps. Even wennen. Maar het staat wel, dachten we. Toen nog wat onzeker. Helemaal te gek vonden we de tekst op het vrijwilligers T-shirt. "Ik ben van de partij". Geniaal. Het totaalconcept, vormgegeven door een aantal creatieve vrijwilligers uit een aantal commissies, geeft het hele Julianapark een metamorfose. De banieren, de vlaggetjes, de rozetten, de bierviltjes, de buttons, het programmaboekje. En de film. En de eindspeech. Bijna alles. Geniaal. Onovertroffen. En niet te overtreffen. Maar het Zomerparkfeest zou het Zomerparkfeest niet zijn, als we die natuurwet gewoon naast ons neerleggen. Dat doen we al bijna vijfendertig keer.