Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 29-05-2010  - 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10 ... wie niet weg is, is gezien. Ik kooom! Dat hoorde ik vanmiddag toen ik langs het Julianapark fietste. Om preciezer te zijn. Bij "onze" Zomerparkfeest totempaal. Kinderen uit de buurt spelen tikkertje. De ouders lezen wat op het bankje in de zomerzon. Anderen glijden van de glijbaan of schommelen op de schommel of klimmen op het klimrek. Ik moet nog even langs Take Five. Deze keer niet voor een biertje of om te vergaderen. Dat gebeurt meestal. Deze keer om wat spullen op te halen. Uit ons vergaderlokaal. Beter gezegd uit ons vernieuwd vergaderlokaal. Er hangt een heuse beamer aan het plafond. Met dank aan Wim en zijn zoon Onno. Mannen van de elektraploeg. Die weten hoe je zoiets aansluit en het iedereen gemakkelijker kunt maken. In de vergaderingen kunnen we er dankbaar gebruik van maken. Met een laptop. En een snoertje en klaar is Kees. Projecteren op het whiteboard. Waar we ook op kunnen schrijven met viltstiften. Plotje, alias Paul, projecteert daar de technische tekening op, zodat iedereen mee kan kijken. Zo zorgt hij ervoor dat wat de technische commissie bedacht en Jan ingetekend heeft, ook echt door iedereen gezien is en afgestemd is. Dat iedereen zijn plasje erover kan doen, zeg maar. Figuurlijk gesproken dan. Dan kunnen we het over een kleine drie maanden daadwerkelijk zo gaan opzetten, neerleggen, plaatsen, ophangen, opbouwen, aanleggen. Johan heeft het Zomerparkfeest programma van dit jaar erop geprojecteerd. Een blokjespatroon met namen erin. Bekende en onbekende namen. Bijna geen lege plekken meer. Zijn enthousiaste verhaal komt over. Achter het witte scherm staan wat berekeningen en schema's. Lijkt iets van de seniorenmiddag en het bestuur en het subsidieteam. Die laatste zijn al bezig met 2010, 2011 en voorzichtig al zelfs met de periode 2013-2016. Besturen is vooruitzien, zeker bij subsidies. Dat is langer dan tellen tot tien.
  • 21-05-2010  - Ik ben enthousiast. Oké. Ik ben gauw enthousiast. Maar deze keer helemaal. Gisteren presenteerde Johan het Zomerparkfeest programma 2010. In een vroege bestuursvergadering. Na de aureatie van Marcel. De Venlonaer van het Jaor. En niet Venlonar. Zoals ik een keer las. Alhoewel dat bij hem wel van toepassing is. Soms. Het winkelaanbod is overweldigend. Alles in de aanbieding en voor bijna 100% rond al. Om van te watertanden. Om reikhalzend naar uit te zien. Met allerlei soorten muziekproducten. Nu nog breder geprogrammeerd dan we al gewend, zeg maar verwend, zijn. Folk, Fado, Funk. Feest dus. En veel regionaal talent. En veel ouderwets swingen in de tenten en in de vrije natuur op het Vriendenpodium. Als het mooi weer wordt, dan wordt het genieten in het kwadraat. De kaarsjes gaan we weer aansteken in het kapelleke en iedereen moet een beetje meebidden. Dan komt het goed. Ik ben ook enthousiast over alle andere festivals in de regio. Ik was op Alcatrazz in Horst. Stilte voor de storm. Pas op vijf juni. Wat een prachtig festivalgebied. Uitzicht op de ruine. Het kasteel. De bomen. De vijver. De stilte van de Bijentuin. Dat idyllische plekje wordt bruut verstoord door het DJ geweld. Maar het moet een lust zijn om daar doorheen te wandelen. Tegenstellingen. Het Horster dorpje wordt ontdekt door internationale Mega-artiesten. Een geweldig podium onder de snelweg. Een rustiek podium tussen de populieren. Die tegenstellingen hebben we ook op het Zomerparkfeest. Maar dan weer anders. Ieder op haar eigen manier. Met eigen talenten. Eigen karakteristieken. En dan heb ik het nog niet eens over Texfree, Zoks, Deja-Vu XL, Stereo Sunday, Bospop en Pinkpop. Voor ieder wat wils.
  • 18-05-2010  - "Venlo is ..." was het geweldige project van 2008 op het Zomerparkfeest. Met het publiek gepropt in de ronde serre van het Limburgs Museum en de spelers, de acteurs en actrices, op straat, in de bulldozer, op de fiets, spelend, uit het raam, lopend, rennend. Een beproefd concept. Maar met een uniek resultaat. Daarna had je "Venlo" aan de rand van Q4. Met Wunderbaum en vele meespelende Venlonaren. En met "onze" geweldige Walter, de politieman, die we terugzagen als de grote redenaar in de film op het einde van afgelopen Zomerparkfeestfestival 2009. Nu heb je "Down and out in V.". In de Garage. Weer Venlo in de spotlights. Gemaakt en gespeeld door jonge acteurs uit deze stad. "Weggaan of blijven". Dat is de centrale vraag. Afstoten en aantrekken. Theatraal vormgegeven. En fantasierijk. Venlo als hoofdstad van Noord-Limburg. Na de hereniging met Arcen en Velden. Straks van Limburg, dan met het groene Hart erbij, dan ook van Amsterdam en uiteindelijk van heel Nederland. Het is een kwestie van geduld. Straks zijn we ook in de Garage. Met alle vrijwilligers. Als aftrap voor het Zomerparkfeest 2010. Dan zien we elkaar weer. Soms na een jaar, soms na maanden, anderen na weken en een paar na enkele dagen. Bitterzoet speelt dan ook. Marlie is daar en hier vrijwilliger. In de garage en op het park zeg maar. Bij ons is ze cateringvrijwilliger. Vriendin van een dag in 2009. Als grootste opschepper van het Zomerparkfeest. Een mooiere start van ons vrijwilligersseizoen is nauwelijks denkbaar. Want ze zullen ons verleiden tot iets mysterieus. Op het gele foldertje, met die herkenbare Zeeman kleur, ontboezemen ze met "Eigenheimers", "Lust" en "U en mij". Trouwens. Nog drie maanden en dan rijden de eerste containers met hekken het Julianapark in. Dan is Venlo weer wat Venlo is.
  • 13-05-2010  - Ik kreeg begin april via email een leuk verhaal van Wim te horen. Wim Barents. Die gezellige en kundige man van de EHBO. En de organisator van de EHBO tijdens ons Zomerparkfeestje, maar ook risico evenementen in de regio en daarbuiten. Hij had, bij een reguliere vergadering met alle betrokken veiligheidsmensen, nietsvermoedend een kalender gekregen. Die kalender van 2010 met fotoos van het Zomerparkfeest 2009. Wij wisten ook nog van niets. Althans, ons was het nog niet opgevallen. Thuis gekomen, laat hij het kado trots zien aan zijn vrouw. Ook van de EHBO. Die liefde is volgens mij tijdens het Zomerparkfeest tot volle bloei gekomen. Ik kan me dat nog vaag herrinneren. Mooi. Het toch al blozende ronde hoofd van Wim glom. Glunderde. Enfin. De grote full-color kalender wordt opgengeslagen. Met een breed armgebaar. Beginnend bij het voorblad naar het voorwoord, dan de maand januari, dan februari en maart en dan … april. Die aandoenlijke foto van de seniorenmiddag. Met rollators, helpers, vrijwilligers, en …. Wim zelf. De trots wordt alleenmaar groter. Ik weet het natuurlijk niet zeker, maar ik denk dat de Zomerparkfeest kalender nu bij Wim thuis ergens een prominente plek heeft gekregen. En die staat altijd op april. Ik ga hem er nog een geven. Om echt te gebruiken. Het mag niet gebeuren dat hij het Zomerparkfeest 2010 mist, omdat hij denkt dat het pas april is. Nee. Hij zal nog ergens een spijker in de muur moeten slaan. De tweede kalender komt eraan. Dat risico nemen we niet.
  • 09-05-2010  - Het voordeel van verhuizen is dat je alles weer eens tegenkomt. Ook die CD bonnen die ik al een tijdje kwijt was. Dus meteen naar Sounds. Ik liep als een trotse DJ de winkel uit. Rijk. Vol muziek. Met de allernieuwste van Caro Emerald. Daar zijn er toen ik die aan het luisteren was vier van verkocht door Maddie en Leo. En eentje van Wilco en een oudje van Joe Jackson. Nostalgie. In de avondschemering op Torhout in België. Al heel lang geleden. Zal ik nooit meer vergeten. Op een kleedje met een pilsje en de dieporanje kleurige ondergaande zon. Wat een charisma die man. Die schoenen. Die saxofoon. Alles was mooi aan hem. Een held. Ik heb ook de CD van "The Asteroids Galaxy Tour" gekocht. Dat is ook een te gekke Zomerparkfeest band van tweeduizendtien. Een mooi jaar wordt het. Ik voel het. Zeker voor Wolfgang. De Wolfgang. Er is er maar één voor zover ik weet. Duitse naam, maar de best Frans sprekende vrijwilliger. Nu. Eerst was hij het samen met Marc en Jacqueline, maar die zijn nu de best Nederlands sprekenden in Frankrijk. Wolfgang is wellicht ook de meest vrolijke vrijwilliger. Altijd met die lach op die bruine kop van hem. Achter de bar, bij de opbouw. Afbreken doet hij ook. En parttime fotograaf. Dan heeft hij wel een ernstige blik. Kijkend door de lens. Wolfgang is dit jaar twintig jaar vrijwilliger! Felicitaties. En hij is in goed gezelschap. Erick Huijs, Gerard Evers en Marc Freij. Allemaal het vierde jubileum. Erick is de allesregelaar op het hoofdpodium. Zeg het en het gebeurt. Gerard, ook zo'n man achter de schermen en hij vooral in het gemeentearchief. Bijna elke donderdagmiddag. Vroeger de man met het hoedje in het financieel centrum. Dat is nu het domein van Marc. Tijdens de festivaldagen. Onze huidige penningmeester. Eerst achter de kassa. Of voor de kassa. Ligt er een beetje aan waar je zelf staat. Ook zo'n geweldenaar. Vandaag is het Moederdag. En heb ik, al rijdend over de A67, drie keer de CD van Caro gedraaid. Heerlijk. Bij de bocht langs het Julianapark spelen de kinderen weer in het speeltuintje. Ik ben thuis. De zon schijnt weer.
  • 02-05-2010  - Vandaag de Zorggroep gesponsord. De gloednieuwe werkgever van Yvette, onze secretaris. Het hele Auxiliatrixgebied was omgetoverd tot rommelmarkt. Twee euro vijftig entree en stageld voor ons als standhouders. Mieke en ik hadden gezamenlijk een kraampje ingericht. Met allerlei spullen uit onze garages. Schilderijen, CD-rekjes, LP's en singletjes, houten olifantje, opblaasbare boot compleet met peddels, formica stoeltje, kleding, lingerie gemaakt door haar dochter Julie, die nog in Amsterdam zat met een vlam, zonnebrillen, ruime koffer en aktetas, paraplu, kleedje, strandmatje, skateschoenen, Egyptische kunst, schoolartikelen. Kortom voor ieder wat wils. Uiteindelijk hebben we alles thematisch ingericht. Ondanks de stortregens. Een afdeling kunst, afdeling, sportief, afdeling, vrije tijd, genaamd "Venlo aan Zee" en "Klussen thuis". Dat verkocht beter. We hadden ongeveer twintig strekkende meters in gebruik. De overburen glimlachten. Ger was er ook, met Bert. Hij had een prachtige spa gekocht. En Bert houten sieraden. Ik heb Debbie nog gezien en geroepen, maar ze hoorde het niet. Clowntje Polka, alias Paul, was er ook. Altijd lachend. Aanstekelijk. Hij is vrijwilliger, net als Ger, aan de Beestenboel op het terrein. U weet nog wel. De stichting waar de fooienpot van het Zomerparkfeest naartoe is gegaan in tweeduizend en negen. Paul heeft mijn opblaasbare boot gekocht met peddels en een oud-oranjekleurig koffertje. Zo'n langwerpige. Ik dacht eerst dat er een sopraansaxofoon in zat of een set biljartkeus. Nee, zijn mondharmonicaatje. Geweldig. Straks komen daar ook zijn ballonnetjes in. Saartje was er ook. Op zoek naar niets of alles. Niet doelgericht. Je weet maar nooit. Zij heeft een bloemetjesjurk op de kop getikt. Tuurlijk. Die zullen we allemaal tijdens het Zomerparkfeest kunnen gaan bewonderen. Met rubber laarzen eronder als het snertweer is of beter met ruige cowboylaarzen. Typisch haar eigen stijl. Typisch Saartje. Altijd vrolijk. Zelfs als ik de goedlopende radio niet verkocht krijg voor een luttele twee euro aan een van haar acteurs van weleer.