Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 31-07-2011  - De wind gaat liggen en de avondzon wordt zwoeler en zoeter. De temperatuur aan de Friese wateren is mild. De enerverende zeildagen zitten erop. De zeilen kunnen gestreken worden. Strijken in zeilterminologie dan wel te verstaan. Eigenlijk de ideale omstandigheden voor het Zomerparkfeest. Alhoewel, dan zijn de zeilen juist niet gestreken. De Circus en de Caroussel staan dan juist fier omhoog. Met strakke scheerlijnen. Klaar om alle artiesten en hun muziek te kunnen ontvangen. Je zal maar tent zijn. Zou je dan ook een bepaalde voorliefde hebben? Dat je net iets strakker staat als het jouw muziek is. Dat je je net iets beter akoestisch gaat gedragen als Eefje de Visser er op zondagnamiddag zingt. Of Sef (nee, niet die!) op donderdagavond. Of Yora Rienstra op vrijdag. Trouwens. Ik zie, nu ik dit schrijf op de boot, zeven luchtballonnen in de blauwe avondzon. Boven Joure. Dat gaat ook gebeuren op het Zomerparkfeest. Maar dan maar met maar een ballon. Ook tegen de avond. Zaterdagavond. Vier Vrienden gaan dan de lucht in met een geweldige verrassing. Een verrassing die later op de avond op het hoofdpodium staat. Hoe mooi kun je het krijgen! Een extra reden om Vriend te worden. Met het Zomerparkfeest zijn ongeveer zeventig mensen een aardig deel van het jaar bezig. Verzinnen, organiseren, regelen. Alles in het teken om veel stads en regiogenoten een fantastische ervaring mee te geven. Op cultureel gebied met de geweldigste optredens en op sociaal gebied met de leukste vrienden die je weerziet. Voor alles en iedereen. Dat staat in onze Zomerparkfeestgenen gegrift. Al vijfendertig jaren. Vanaf de Heutzstraat in 1977. Toen waren het ook de genen van alle organisatoren. En zeker ook van Wim Kranen, Agnes Engels, Roos Dael, Eric Toebosch, Hennie Kessels, Mitzi Hoyer, Amabile Lena en Leo Munten. Vrijwilligers van toen. En nu nog steeds echte Parkaholics! Al vijfendertig jaren.

    Zeilen gestreken
  • 21-07-2011  - Meestal is het een frites-ei van frituur de Beek. Maar deze keer was het een kroket. Zomaar. Gewoon tussen de middag. Een losse kroket. Om eerlijk te zijn ieder twee. Zonder broodje. Met mosterdmayonaise. Van de Picardie. Ook omdat mijn zoon er zo'n zin in had. Had ie al lang niet meer op. Kon niet vanwege zijn kaak. Nu wel. De witte zak lag op de tafel. Nog twee kroketten erin. Ieder een in onze hand. Een gelukzalig moment. Het happen in een krokante kroket. Die goudbruine knapperige korst en dan dat smeuïge binnenin. Heerlijk. Een kroket is ook het eerste wat mensen willen als ze terugkomen van een wereldreis. Of terug van geëmigreerd geweest. Misschien zijn frites-eieren, Vastelaovend, Filmhuis, Vinleau, het Duitse culturele achterland en het Zomerparkfeest wel wat hoogopgeleiden zich primair wensen als ze terug willen komen naar Venlo. Meer nog dan de Maasboulevard. Maar dit terzijde. Er gebeurde iets. Plotseling. Ik zag de zak. De witte papieren zak. Meestal let je er niet op. En zeker niet wat erop staat. Oninteressant. Meestal. Nu niet. 'Let's diner' staat erop. Los van het feit dat dit onze lunch was, heeft zelfs Picardie al ingespeeld op het Zomerparkfeest thema 2011, 'Lets Play!'. Het moet niet gekker worden.

    Picardie
  • 18-07-2011  - Nu het vakantietijd is, is een bezoek aan musea in de buurt meer dan waard. Enkele mogelijkheden op een rijtje. Ruhr Museum in Essen en Insel Hombroich in Neuss-Holzheim. Maar ook Museum van Bommel van Dam. Dat zou je nog even kunnen uitstellen. Ook straks als het Zomerparkfeest is, zeker een bezoek waard. Via de achteringang. Met Proun, Incident by a Bank en Pium & The Men from Uncle. Een geweldige museumprogramma dus. Of je gaat naar het bijna-musea. De opbouw van de Mikwe-vleugel aan het Limburgs Museum in het Julianapark. Zien graven, doet graven. Of je steekt even door de Keullerstraat naar Huub & Fransje. Daar ligt halverwege de straat het Zomerparkfeestmuseum. Actuele kunst. De nieuwe expositie is vanmorgen nauwkeurig ingericht. Nog net niet met witte handschoentjes. Wel met de nieuwste posters en pasgedrukte programmaboekjes. Ook al gebruikte boekjes. Picknickmanden en muziek. Onafscheidelijk van het festival. Allemaal in de speeltuin van het leven. Let's Play! Straalt het helemaal uit. En let niet op de hond. Of beter zij let wel op jou. Met die verbaasde ogen door het winkelraam van het museum. Wie kijkt nu naar wie?

    Etalage Huub & Fransje
  • 15-07-2011  - Het papieren programmaboekje is uit! Overal te krijg. De cover is een basic achtergrondje met Duct-tape letters. Zomerparkfeest 11/12,13&14 augustus 2011 Julianapark Venlo staat erop. Literatuur, dans, theater, film, mode, muziek, beeldende kunst & wetenschap. En dat het een duurzaam product is. Dat allemaal op een kleine anderhalve decimeter. Achterop reclame van Rekafa, onze meedenkende huisdrukker. Binnenin ook reclame van Studio Denk. Nou ja, reclame. Meer een bewijs van aankoop van 25 rolletjes Duct-tape à één euro vijfenzeventig. Die declaratie moeten we nog betalen. We krijgen nog meer details te zien. Roy van Denk is geholpen door Fay van de Action op 4 juni 2011 om precies 14:34:17, zeg ruim half drie. Roy betaalde met vijftig euro en kreeg zestien euro vijfentwintig terug. In contanten nog wel. De tape valt onder het 19% regime, hetgeen over achtentwintig euro vijfentwintig, drie euro vijftig in de staatskas brengt. Jazeker. Allemaal op het bonnetje. Dan komen er van allerlei vragen op. Wat voor weer zou het zijn geweest? En was Roy met de fiets of lopend? Het bonnetje ziet er wat stoffig vervuild uit en licht gekreukeld. Droog weer dus. Hij heeft het vast gauw in zijn broekzak gefrommeld en naar huis gelopen. Per slot van rekening is de Action ongeveer bij Denk om de hoek. De kreukels zijn ook meer loopkreukels dan fietskreukels. Licht gekreukeld zeg maar. Met de fiets buig je je bovenbenen meer dan bij lopen. Vandaar. Hoe zal Fay erop gereageerd hebben? In één keer vijfentwintig rollen Duct-tape. Zou ze argwaan gekregen hebben? Wat gaat iemand nou daarmee doen? Of laat het Fay volkomen koud? Boeje. Zal hij de vijfentwintig rollen in een witte zak hebben laten doen? Best zwaar. Zeker lopend. Hoe hebben Bart en Niek gereageerd? Krijgt ieder een paar rollen? Dit verhaal is een opmaat voor veel mooiere beeldverhalen bij ons Let's Play project 'Met andere ogen …', waarbij filmer Jeroen Houben en schrijver Jan van Mersbergen de verhalen achter de Zomerparkfeestbezoeker documenteren. Houben maakt beelden van bezoekers, volgt een of meerdere individuen of groepjes op afstand en legt dit op een mooie, mysterieuze, spannende, grappige of esthetische manier vast. De personages op de film blijven anonieme figuren. Jan van Mersbergen schrijft hun verhaal en creëert zo zijn eigen personages. Wie zijn deze mensen? Wat doen ze hier? Wat zeggen ze tegen elkaar? Wat deden ze gisteren? Waarom krijgen ze ruzie bij de kassa? Wat valt er de hele tijd te lachen? Overigens hebben o.a. vijfentwintig rolletjes Duct-tape geleid tot dit programmaboekje. Haal het gauw op voor de vakantie. Heb je wat te lezen. Met andere ogen ...
  • Per

    11-07-2011  - Op het Zomerparkfeest wordt al veel duurzaam aangepakt. Maar het kan altijd beter. Dat is logisch, zou Cruijff zeggen. Beter dan niks doen omdat het nog niet goed genoeg is. Dat is zo jaren tachtig. Zo gebruiken we maisbekers in plaats van plastic op basis van olie. Het ziet er hetzelfde uit. Zo echt dat bijna niemand het weet. Net zo helder als glas. Maar wel al veel beter. In principe verteert het als het verpulverd wordt door de inwerking van lucht en vocht. Dat gaat nog niet optimaal, maar daar gaan we samen met van Gansewinkel aan werken. We zouden het straks bij wijze van spreken over het Julianapark kunnen uitstrooien. We hebben ook al veel LED lampen op de podia, maar nog niet alles. We gebruiken ook composteerbaar bestek en bordjes, maar er is ook nog veel gemaakt van plastic op het terrein. We hebben Satino Black. Op de plee. Bijna wit wc-papier, maar wel helemaal duurzaam gemaakt. Schoon dus. Alhoewel dat vreemd is om over toiletpapier te zeggen. In ieder geval op de rol wel. We hebben bakfietsen op het veld staan voor de kleine boodschappen. Nu hebben we het niet over de plee. We gebruiken nog niet alles met groene stroom. Nog teveel aggregaten op diesel. Kortom, het kan beter. Sinds kort is er in Venlo de per-fietskoerier. Voor al uw pakketjes tot 25 kg. Gebracht per fiets. En droog. Althans het pakket! En nog sterker. De helft van de eerste rekening wordt gestort op de Vrienden van het Zomerparkfeest. Als gunst. Een eco-sponsor dus. Is dat niet en ecologisch en Zomerparkfeestvriendelijk? Dus als je wat hebt. Denk dan aan deze vriendelijke ontwikkeling in dé stad van de 'logisch'tiek. per-fietskoerier
  • 10-07-2011  - Als je een eend hebt. Een 2CV welteverstaan. Dan zie je overal eendjes rijden. Als je net een bakje hebt voor op je fiets ook. Iedereen heeft een bakje. Dat geldt ineens ook voor het thema van het Zomerparkfeest. Iedereen gebruikt Duct-tape. Om iets provisorisch vast te zetten, maar veel vaker ook permanent. Misschien tijdelijk bedoeld, maar het werkt dus blijft het zitten. Zo liep ik dit weekend na een vergadering van het Zomerparkfeest naar beneden. Mijn oog valt natuurlijk op de keukendeur van Take Five.

    UIT

    Een grote zwarte pijl wijst naar rechts. Met in hoofdletters 'UIT'. Het zal wel bedoeld zijn als nood bord. Daar is de uitgang. Bert zal het vast een keer snel hebben geplakt. Maar dan blijft het jaren zitten. Net zoals de borden van 'Hier zondag vlooienmarkt bij A&P'. Ook eens tijdelijk en nu permanent. Het wordt een soort herkenbaar logo. En je ziet ook overal resten van Duct-tape. Met name de Duct-tape van mindere kwaliteit. Die mag eigenlijk geen Duct-tape heten. Half afgetrokken stukken. Met van die witte, met glas versterkte haartjes eraan. Verkeerd afgescheurd bij een poging het te verwijderen. Een gruwel voor elke backstage en onstage vrijwilliger. Alleen de beste kwaliteit werkt. En dat is en blijft Duck-tape. Zeker voor Lenneke van der Goot. Zij zal hectometers kwaliteits Duct-tape gaan gebruiken voor een torenhoog en ook breed kunstwerk. Midden op het feestterrein. Komt dat zien. Komt dat zien. Een van de Let's Play acties op het Zomerparkfeest 2011.
  • 03-07-2011  - Soms ben je sprakeloos. Verslagen. Ontdaan. Dat moment hebben we als Zomerparkfeest vrijwilligers nu. We kregen het treurige bericht dat onze Richard is overleden. Richard van Polen. Een herseninfarct werd hem vrijdag fataal. Richard was vrijwilliger bij het Zomerparkfeest. Bij de elektra-ploeg. Een kanjer. Echt. Zelfstandig, handig en ook altijd in voor een geintje en nooit te beroerd om mee aan te pakken. Zijn harde 'G' klonk altijd sympathiek. Dat kwam door zijn persoonlijkheid. Een ontwapenende positieve instelling gecombineerd met die onvergetelijke brede lach. Vorige week maandag was hij nog bij onze Vrijwilligersaftrap in Perron55. Weer even die andere Parcaholics ontmoeten en lekker bijpraten. Al maanden keek Richard uit naar de start van het Zomerparkfeest. Om samen met zijn makkers Wim, Paul, Kees, Erik, Paul, Joey, Thei, Lewieke, Onno en al die anderen het Julianapark weer om te bouwen. Dat kan niet meer. Maar we blijven Richard voor altijd kennen zoals hij in onze herinnering nog steeds is: positief, vrolijk en met het Parkfeesthart op de juiste plek.