Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 30-03-2012  - Deze week stuitte ik op een oude foto. Uit 2006. De dertigste editie van het Zomerparkfeest. Een mooie editie ook. Een Aarsman achtig gevoel overmande me. Ik droomde weg op die nieuwe oude foto. Het was Eric Koller. Die herkende ik meteen. Speelde toen in de Vlaamse spiegeltent. Dat zie je aan die gekleurde raampjes. Van dat gebobbelde glas. Beetje Art Deco. Dat waren die spiegeltenten ook. Danspaleizen vroeg in de vorige eeuw. Die spiegeltent hadden we toen nog niet zo lang volgens mij. De vorm van elk raampje was verschillend. Als er een kapot was, moest er speciaal een raampje voor gesneden worden. Dat voelde je. Die klungelige, slungelige, stuntelige Koller was geweldig. De onvolkomenheden van de mens tot in het absurdistische. Zo vaak hebben we geen cabaretiers. Ik staarde nog langer naar de foto. Ik herinnerde me zijn slow-motion. Als voetballer die een Schwalbe maakt en de fanatieke tennisser die schold naar de scheidsrechter. Ik weet niet meer zo goed wat voor een rol het douchegordijn speelde in de show. Zal wel iets heel anders zijn geweest dan waar een douchegordijn normaal voor bedoeld is. Eric zag haar als een zwierige vrouw waarmee hij gaat dansen. Hij kijkt haar in het gezicht en smacht. De plooien zijn de avondjurk. De standaard op wieltjes gaat van links naar rechts over het lage podium. Van massieve eikenhouten, geboende planken. Dat rook je. En dat ruik ik weer. Zelfs het geluid in de kamer hoor ik nu zelfs gedempt. Door het zware pluche. Het dak was helemaal gedrapeerd met donkerrood pluche. Daardoor was het warm in die tent. Dat zie je aan de glinsteringen op Erics voorhoofd. Door zijn fysieke inspanningen werd zijn gezicht nat van het zweet. Daarom moet deze foto vroeg in de voorstelling zijn geweest. Anders was zijn witte shirt al helemaal doorweekt geweest. Dat is nu niet echt gekreukt en nog redelijk droog. Die zweetbandjes om zijn polsen zijn voor de acts erna. Zoals van die tennisser en de voetballer. Hij schoot met alle macht ballen de zaal in. Later heb ik Eric Koller nog in verschillende reclamefilmpjes gezien. Altijd lachen.

    Eric Koller
  • 23-03-2012  - Het prinsennummer van de Venloop wordt dit jaar extra lastig. Als ik al gehold zou hebben, als voorbereiding op die ene dag, dan had ik al die trainingsarbeid wel kunnen laten vallen. Al die rechtse bochten, die je blindelings aansnijdt, die vaste tussentijdse afstanden en de geijkte drinkmomenten. Het is niet meer. Het parcours is namelijk door de technische directie zonder vooraf te melden omgedraaid. Eerst Blerick en dan pas Tegelen. Je rent nu zeg maar zoals je rondjes op de ijsbaan trekt. Dat dan weer wel. Maar ik heb er iets op gevonden. Iets wat overigens slechts gedeeltelijk mijn welhaast vastgeroeste loopprobleem oplost. Ik ga achteruit hollen. Dan blijft er tenminste nog iets hetzelfde. Mijn kijkrichting. Gelukkig rennen we met z'n allen nog wel twee keer door de Parade. Dezelfde richting als tijdens de optocht. Dat dan ook weer wel. Het zijn een van die momenten dat je je een wereldberoemde loper voelt in Venlo. Toegejuicht, gescandeerd, nagefloten. De temperaturen zijn als vanouds. Te warm voor de echte lopers, dus daar heb ik een significante voorsprong. Het voordeel van weinig ervaring. Vorig jaar startte ik samen met Jos Teeuwen. Nu ren ik samen met Herm Pollux. Die sympathieke zanger, ceremoniemeester, gedecoreerd in de orde van de Zwalm, omroeper en natuurlijk die energieke presentator van de seniorenvrijdagmiddag op het Zomerparkfeest. Ook dit jaar weer. Toen begon zijn training al. Dansend op de bühne. Zwetend onder de podiumlampen. Wij hebben een principe afspraak gemaakt. We starten samen en we gaan samen over de meet. Nummer 58032. Hou ons in de gaten. We zwaaien terug. Herm gaat voor een pee-erretje. Op karakter. Niet gehinderd door ervaring. Dat is de beste instelling voor deze Olympische afstand. Waar meedoen belangrijker is dan verliezen.

    Herm Pollux

    Let ook goed op Lucas Bremmers op de halve marathon. Die rent ook achterstevoren. Niet in km/uur maar minuten/km. Hij gaat voor 7 minuten per kilometer. Moeilijk omrekenen. Tip voor Lucas: Als je iets zachter loopt en wel 7,75 km/u dan hoef je niet eens om te rekenen.
  • 14-03-2012  - Zo vader zo zoon. Jasper Theunissen is lid geworden van de Technische commissie. Zijn vader was het al. Maar die heeft zijn aandacht verdeeld tussen techniek en aankleding. Een van de speerpunten van het Zomerparkfeest voor de komende jaren. Zeker als we Cultuurplaninstelling worden. En zijn moeder is een van de grootste opscheppers in de vrijwilligerstent. Letterlijk dan wel te verstaan. En dan heb je nog zijn mooie zussen, Karlijn en Marijke. Kortom een echte Zomerparkfeest familie. Jasper is al een van de belangrijke steunpilaren in de opbouw en on stage. Een alleskunner dus. Volleerd en betrouwbare heftrucrijder, trussenbouwer, goed in licht en geluid, klimt overal in zonder schroom, maar professioneel gezekerd. En nog een leuke jongen ook! Kwam ooit eens binnengewandeld met Kay en Michiel. Als jongetjes. Maar toen al fanatiek. En dat is bij allemaal zo gebleven. Wat wil je nog meer. Namens alle vrijwilligers wens ik je succes Jasper. Van deze technische man naar poëzie is op het Zomerparkfeest slechts een kleine stap. En dan doel ik op fotograaf/dichter Joep Keij. Hij schreef deze keer geen haiku maar een renga. In de oude tijd werden dit soort kettinggedichten vaak als een poetry battle voor de keizer in Japan gehouden in een arena setting met publiek. De eerste dichter slamde de eerste strofe van 3 regels, de hokku, en de tweede slamde daar poetisch overheen met 2 regels van 7-7 karakters. Klinkt bijna als het ooit gepresenteerde boksduel in de ring tussen twee dichters, maar het is meer een sumo arena met twee dichters op twee laptops, een beamer waarop de renga wordt geprojecteerd en natuurlijk voorzien van experimentele Japanse muziek en een goede kreet bij iedere strofe. Genoeg gepraat, hier komt ie:

    "DE ZPF SMAAK TE PAKKEN"

    SMAAK VAN PARKCULTUUR
    GEKWEEKT IN VENLO'S HARTEN
    VOL ZOMERPARKFEEST

    SPIEGELTENT REFLECTIE ZOUT
    ZWETEND IN INTIMITEIT

    ZOET WACHTEND OP NIEUW
    ONBEKENDS OF SUPER-STER
    ZONNIG HEUVEL OP

    EETSTRAAT GROTE TENT CHILLAX
    FEEST EN ZOMER IN HET PARK

    (Joep Keij, 12 maart 2012)
  • 08-03-2012  - De ongekende Amerikaanse culinaire verleiding. Sushi. Sushi? Ja, sushi. Maar dan op zijn Amerikaans. Zoveel je op kunt. Ten Bucks. Tien dollar. Onbeperkt schranzen. Inclusief je drankjes. De iets luxere sushi's voor slechts dertien dollar. Ook onbeperkt. Ik dacht dat het alleen met spare ribs kon. Of wok. Maar met sushi? Het kan. In NY of Connecticut. Maakt niet uit. Het concept verleidt je tot eten. Veel eten. Net iets te veel. Of het met mes en vork is of ietwat onhandig met chopsticks. Het blijft teveel. Met nog achttien sushi's te gaan, voel je je een ordinaire Russische all-inclusive tourist. Je hebt er ten slotte voor betaald. Maar het is zo lekker. En verfijnd. Vers gemaakt. In allerlei varieteiten. Net gevangen vis, knapperige groenten, hagelwitte plakrijst. Met avocado, met makreel, garnalen, red snapper. Alle keus. Je wilt alles proberen. En natuurlijk een 'diet coke'. Met rietje en onbeperkt ijs in een 0,47 liter glas. De vergelijking met het Zomerparkfeest komt later op de dag. Na enkele Samuel Adams. Het Bostons bier aan de hotelbar. Voor weinig geld krijg je een ongekende portie cultuur op je bordje. Zoveel je maar wilt. In allerlei varieteiten. Pop, jazz, poezie, werelds, toneel, heavy metal, dans, hiphop, fado. Vers gemaakte audio. Welhaast onbeperkt. Gepresenteerd vanaf het hoofdpodium, in de Circus of Caroussel. Onverzadigbaar absorbeert ons publiek deze overmaat. Onbeperkt genieten voor een schijntje. Nooit geweten dat het Zomerparkfeest zo Amerikaans kon zijn.
  • 02-03-2012  - De krokusjes komen op en de katjes bloeien aan de wilgen. De temperatuur stijgt en de dagen beginnen merkbaar te lengen. Kortom het voorjaar breekt aan en nog even ook het festivalseizoen. Zeker in het Julianapark met Lekker Venlo en Stereo Sunday. Op de kop af nog vijf maanden en dan zal het Julianapark weer volstromen met bezoekers van alle leeftijden. Dan openen we het 36e Zomerparkfeest. Er is alweer een hoop gebeurd achter de schermen. De eerste besprekingen met de gemeente, politie, brandweer en andere partijen is al gepland voor deze week. De archivarissen Cecile en Jos hebben hun eerst verkorte cursus 'ordenen en beschrijven' gekregen van Phil Janssen van het gemeentearchief. Zo is de aanvraag voor Cultuurplaninstelling 2013-2016 ingestuurd. Hiermee hopen we in Limburg bij het illustere rijtje van evenementen te komen als o.a. Cultura Nova, Odapark, Orlando Festival, WMC, Nederlands Dansdagen, Station Zuid, Klassiek op Locatie, Musica Sacra en LSO. Dat zou een kroon zijn op het werk van zovele vrijwilligers. En een boost voor een nog mooier Zomerparkfeest. Ook zijn er scholieren van College Den Hulster aan de slag met een opdracht op het grensvlak van techniek en cultuur. Het moet een sfeermonitor worden. Iets waaraan je kunt zien hoe de sfeer in het park is. Waar het op dat moment te doen is. Waar het supergezellig is. Waar iedereen naartoe gaat. We zijn benieuwd waar de leerlingen mee komen. Mieke, Alex en Carel zijn erbij betrokken en houden de vinger aan de pols. Een nieuwe, indrukwekkende Circus tent is besteld. Van goede kwaliteit. De eerste sponsoren schrijven weer enthousiast in. En natuurlijk zijn de programmeurs voor o.a. muziek, theater, mode, literatuur en dans al volop aan de slag. Met Noorderslag is hun jachtseizoen geopend. Toevallig hoorde ik dat er een jonge Venlose DJ zowel op Stereo Sunday als op het Zomerparkfeest staat. De rest houden we nog allemaal geheim. Net zoals het thema. Want het duurt nog vijf maanden. Net zo lange tijd geleden als toen het vorig jaar twee oktober was. En wat er daarna gaat gebeuren weet niemand ...