Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 29-03-2014  -

    Josje. Als je in Venlo alleen maar Josje zegt, dan weet iedereen wie je bedoelt. Groot geworden in de jaren tachtig via het interviewen van kinderen in het kinderprogramma bij Omroep Venlo. Josje was een van de eersten die ik ontmoette toen ik in de stad kwam wonen. Bij de Vrije Academie aan de Craneveldstraat. Cursus Toneel. Na het werk iets ’s avonds gaan doen had ik hard nodig. Ik zat toen in een klein gehuurd kamertje van 3x4 meter. Op de Helbeek. Niet in de Helbeek. En na het toneelspelen gezamenlijk borrelen in café Eugenia. Met onder andere ook Wieger. Tot in de kleine uurtjes. Doordeweeks. Er is altijd een klik geweest. De meest intieme ontboezemingen kwamen op die kleine houten tafeltjes terecht. Daarna is Josje groot geworden met schminken. Op wereldniveau en zij voelt zich niet te klein om op ons Zomerparkfeest de zeer gewilde glittertattoos te zetten bij de kleinsten en allerkleinsten op het festival. Of voor de Vrienden allerlei sketches te verzinnen. Samen met haar Joost. Ook zo leuk gek als een deur. We hebben toen met wat vrienden zelfs opgetreden op het heilige gras van het Julianapark. Ruimte genoeg. En dan praat ik over de zomer van 1989. Velen van ons kregen toen net jonge kinderen of nog net niet of helemaal niet. Maar we waren er wel mee bezig. Vandaar de beweeglijke act met babypoppen op de zondagmiddag. Deze foto is toen gemaakt en zal ook onderdeel vormen van het Zomerparkfeest archief. Dus raakt nooit meer verloren. Net als die vroege herinneringen aan Josje. Gelukkig tot nu toe zelfs. Als actieve vrijwilligster bij de infostand of gewoon op straat of via haar twee fantastische zoons Juul en Sef. Ook vrijwilligers van het Zomerparkfeest. En daarmee is er een mooie cirkel rond vanuit eind jaren tachtig. Met het Zomerparkfeest en met de kinderen.


    Herken je jezelf of weet je meer te vertellen over de act, email of reageer hieronder ...

  • 19-03-2014  -

    Nu we toch bezig zijn. Weer een foto uit de oude doos. Of beter een nieuwe doos van het archief met archiefnummer 405. De doos met onbekende stukken. Nu geen close-up, maar juist een overzichtsfoto. Van heel wat jaartjes terug, zo te zien. Het gaat om het hoofdpodium. Dat wel. Uit de tijd dat de barriers nog dranghekken waren. Wel ook al vlonders voor het podium. Zoals nu ook. En een metalen goot waar de gevoelige audiokabels doorheen lopen naar de regietent. Het gaat om het zondagmiddag kinderprogramma. Zo aan het jonge publiek te zien. Dat werd toen georganiseerd door Els. Dat had ook een speciale naam. Die ben ik vergeten. De sponsoren waren in die tijd nogal prominent in beeld. Venpack (telecom), Bench (meubels) en Texcar (autoverhuur). Het is een mooie middag. Korte broek en jurkje. Lekker luieren op de droge houten vlonders. We weten alleen niet wanneer dit was. Herkent iemand zich in deze foto? Weet iemand wanneer dit was of heeft iemand er een leuk verhaal over? Schrijf je aanwijzing of verhaal hieronder. Al is het nog zo klein, je aanwijzing kan een aanleiding of ‘stepping stone’ zijn voor anderen. Zo komen we erachter wanneer dit was. Alvast bedankt.


    Het zondagmiddag kinder programma. Maar ja, welk jaar was dit?

  • 405

    14-03-2014  -

    Vier nul vijf, ofwel '405', is vanaf nu een belangrijk nummer. Niet alleen van de Peugeot 405 of de film 405, maar zeker ook van het Zomerparkfeest. Het is ons voor eeuwig vaste archiefnummer op het gemeentelijk archief. Overigens heeft Jocus archiefnummer ’11’. Onder archiefnummer '405' ligt ons gehele verleden opgeborgen. Als je aan een van de gedienstige medewerkers van het archief ‘405’ zegt, weten ze genoeg. Dan lopen ze wellicht direct naar de kelder en draaien het goede archiefrek open. Onder dat nummer zijn weer andere nummers die verwijzen naar archieven van vroegere artiesten, naar de jaarrekeningen, naar de notulen van de bestuursvergaderingen. Cecile en Jos hebben het jaren geleden overgenomen van Gerard en zijn samen voortvarend begonnen met het in dozen rubriceren van al het materiaal. Dat is een hels karwei! Dat kan ik hier wel verklappen. Maar er komt een lichtpuntje aan de horizon. En dan kan het digitaal toegankelijk worden gemaakt door Phil van het gemeentelijk archief. Dat is een echte mijlpaal. Dat neemt niet weg dat alles wat er nu ligt bekend is. Neen. Er zijn met name losse foto’s waar we de herkomst niet van weten en dat willen we graag te weten komen. Vandaar een oproep aan iedereen van het Zomerparkfeest en daarbuiten. We gaan de komende tijd een voor ons onbekende foto plaatsen. En we hopen dat iedereen die maar een aanwijzing kan geven hieronder reageert, zodat we weer een stapje verder zijn om alles te archiveren. We beginnen vandaag met deze zwartwit foto. Een mooi meisje met gitaar. We weten het jaartal niet en ook niet wie deze serene vrouwelijke artieste is. Ze lijkt een beetje op Linda Zijlmans. Weet jij het?


    Weet jij welke artieste dit is en uit welk jaar? Reageer dan hieronder. Alvast bedankt!

  • 05-03-2014  -

    Nu de tonen van de levensballades van de Venlose joekskapellen langzaam zijn uitgestorven en er wellicht nog een eenzame trompetter door de kale straten meandert, komt het besef des te harder door. Joost Backus heeft een einde gemaakt aan dit aardse paradijs zonder vogels, zoals in het condoleanceregister staat. Joost was een van onze vrijwilligers. De levendige presentator van het Vriendenpodium. Daar kondigde hij artiesten aan zoals hij alleen kon. Kleurrijk met zijn oranje bril. Enthousiast, gek, aanstekelijk. Joost kon ons ook inspireren met ideeën. Knotsgekke, grenzeloze ideeën, waarvan hij vond dat wij dat moesten gaan doen. Als dat besef er was, was Joost alweer volop met de volgende droom bezig. Joost was ook een van de vroege opbouwers van het festival. Vrolijk in zijn geruite pak en vouwfiets. Een rare vogel. Anders. Maar geliefd en geaccepteerd. In het Julianapark hekken sjouwen samen met de mannen. Dan was hij gelukkig. Dat zag je aan hem. Even dat hoofd bovenin op rust zetten. Weer terug op aarde. Zij zullen hem missen en wij zullen hem missen. Iedereen op het Zomerparkfeest kende hem of kende hem wellicht eigenlijk toch niet. Want Joost kende ook een introverte, tobbende, eenzame kant. Een paar lieve mensen, zoals Mieke en Ineke, hebben hem de laatste weken nog zo intensief proberen op te beuren, maar zelfs dat mocht niet baten. Joost zocht uiteindelijk de rust in zichzelf. En dat komt voor ons hard aan …