Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 22-09-2014  -

    Wat heerlijk om bij het begin van de herfst de filmpjes op de zomerparkfeest site in te kijken. Alsof je de zomerse vakantiefoto’s doorbladert terwijl de kachel snort op de achtergrond. Het lijkt alweer lang geleden. Zeker als het om acht uur al donker is, de temperatuur snel daalt en klam aanvoelt. Met dank aan het vakmanschap van de mannen Paulo en Menno van LUMIEREVISUALS en Martijn van twelve o'clock. Weemoed komt over je heen als je in vertragende slow motion kinderen aandachtig en verwonderd ziet genieten op de schouders van hun vader. Of de mooie meisjes die in het schijnsel van de podiumlichten naar hun helden opkijken. Of de stoere jongens die op handen gedragen worden in de uitzinnige menigte. Om nog maar te zwijgen van de snelheid waarmee de witte kerk en de Circus worden opgebouwd, terwijl de prachtigste wolkenpartijen voorbij razen. Dat is waar we het met z’n allen voor doen. Dat is waar wij als vrijwilligers de handen voor ineen steken, zodat elk jaar weer het wonder van het Julianapark zich kan voltrekken. Zo’n duizend vrijwillige vrijwilligers hebben dit voor jullie gedaan. Samen. Waar wij het allemaal voor doen is vastgelegd in de pas verschenen video’s of sfeerimpressies of, nog hipper, aftermovies of timelabs met inderdaad de mooiste, tofste, hossende, aandoenlijkste, snelle, feestelijkste, swingende en intiemste momenten. Niet langer lezen maar kijken! 


    Hoe sprookjesachtig kan het zijn in het park ...



  • 16-09-2014  - Elk jaar tovert Sam de bezoekersaantallen uit het teller systeem. Het zelfgebouwde systeem welteverstaan. Zowel de hardware als de software. Er zijn al vergevorderde onderzoeken om het systeem nog verder te vervolmaken, zodat de groene pijlen en rode kruisjes niet meer nodig zijn. Dan tellen de poortjes automatisch. Als er iemand van buiten naar binnen komt wordt er één opgeteld. Als een bezoeker naar huis gaat zakt de teller een tel. In mooie grafiekjes worden de aantallen voor de donderdag, de vrijdag, de zaterdag en de zondag tegen elkaar en tegen de andere edities uitgezet. Het zijn de aantallen bezoekers op dat moment in het park uitgezet tegen de tijd. De oppervlakte onder de grafiek is een goede maat voor een aantal karakteristieken. Het weer bijvoorbeeld. Hoe langer de grafiek in de avond doorloopt, hoe warmer. Meestal ligt de piek dan ook hoger dan in wat koelere of koudere jaren. En dan is de top ook meer een hoogvlakte en geen scherpe piek. Zo zie je dat dit jaar het een koele zondag was. Het kwam pas langzaam op gang, maar bleef wel lang stabiel. Er gingen evenveel mensen weg als dat er binnen kwamen. Qua oppervlakte zie je dat dit jaar echt veel minder was dan 2013. Maar dat was wel een tropisch warm topjaar. Met de natte vinger ongeveer op driekwart van de top en ongeveer de helft van het oppervlakte. De oppervlakte is ook een belangrijke maat voor de consumptie. Maar dan waarschijnlijk niet-lineair, om met de terminolgie van Ionica Smeets te praten. Als het al kouder is, op basis van het kleinere oppervlakte onder de grafiek, wordt er ook nog minder gedronken. Maar dat heeft gelukkig niets te maken met de beleving in het Julianapark. Het niveau van de cultuur laat zich gelukkig niet leiden door mathematische grafieken en wiskundige redeneringen. Alhoewel, hoe platter de grafiek, hoe groter de kans dat de mensen die er zijn, blijven en dus ook genieten. Die kan Rocco in zijn zak steken. En natuurlijk al die andere artiesten op de zondag.


    Het verloop van het aantal bezoekers op zondag 17 augustus 2014


     
  • 05-09-2014  -

    Een veel gehoorde klacht van vele parochies. Ontkerkelijking. Doordeweeks, maar zeer zeker ook in het weekend. De loop naar de kerk is niet meer. Mensen gaan naar de fitnessruimte, de natuur in met de mountainbike of rechtstreeks naar het café. En als er ergens een iets beperktere ontkerkelijking is, dan is er wel een significante vergrijzing aan de gang. Kortom hommeles in de kerk. Bij het Zomerparkfeest hebben we daar geen last van. De kerk bij ons zat dagelijks boordevol. Buiten stonden ze zelfs. De ingang werd bijna geblokkeerd. Gedrang om binnen te komen. En niet alleen ouderen, nee van jong tot oud, zelfs baby’s. Ik was laatst met Rob van Rhienen, de vader van, in een medisch ontmoetingscentrum. Daar raakten we aan de praat. Geïnspireerd op die sterke verkerkelijking op het Zomerparkfeest, had hij een geweldig idee. Volgend jaar een groot gospelkoor op zondagochtend in de Grenswerk kerk. Dat grote koor vertrekt vanaf de familiekerk en al dansend nemen we ook alle kerkgangers mee naar het Julianapark. Dan is daar de grote apotheose met een indrukwekkende dienst met veel dansende kinderen, zingende ouderen en eerst nog verbaasd kijkende jongeren, die daarna langzaam in de semi-religieuze roes meedeinen. Misschien doen we het zelfs elke dag en dopen we alle kinderen van onze vrijwilligers die in de afgelopen periode geboren zijn. En dat zijn er veel. De Kezen, de Pia’s, de Davy’s, de Odins en alle anderen. Dan zingen we allemaal met hen mee in de kerk. We nodigen de pastoors dan ook uit. Kunnen zij op het podium hossen en met de waterkwast de menigte een beetje ‘cool’ houden.  


    Nog lang wachten voordat het begint ....                                            Foto Victor Clabbers