Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 20-11-2015  -

    Armand is niet meer. Gisteren overleden. Drie maanden geleden stond hij met The Kik op de heilige vloer van de Main op het Zomerparkfeest. Op precies te zijn op zondag 23 augustus om 18:45 uur. Prime time! Een van zijn laatste optredens en wellicht zijn laatste festivaloptreden. Daar zijn we dan wel misschien een beetje gepast trots op. Hij heeft een paar keer voor het Zomerparkfeest opgetreden. Voor het grote publiek, maar ook voor de sponsoren. Ik zie hem nog zitten, jaren geleden, in zo’n geel tentje met gitaar. Iedereen zenuwachtig om hem heen dartelend. We hebben hem dit jaar meegemaakt backstage. Vóór het optreden. Een innemende man met een brede lach tussen dat fel gekleurde haar van hem. Oranje, paars, geel zelfs. Toegankelijk en geen kapsones. Open voor een praatje en een foto. Ondertussen trekkend aan een enorme joint. Taps bruin toelopend naar zijn bleke lippen. En nog een. En nog een. Wat een man. Hij vertelde eens dat als hij gestorven zou zijn, zijn lichaam gebalsemd en gedroogd zou worden en er stukjes ervan als zeer hoge kwaliteit hasj verkocht zou kunnen gaan worden in de betere coffeeshops. Een soort eigenaardige zelfspot en zelfrelativering. Of wellicht wordt hij gecremeerd, zei hij, dan zou de buurt van het crematorium en alle toegestroomde fans kunnen genieten van de witte hasjrook vanuit de oven en alsnog samen lekker high worden. Peace!

  • 14-11-2015  -

    Met enkele vrijwilligers van het Zomerparkfeest hebben we een meditatie groepje. Naar aanleiding van de oproep “Groei als Vrijwilliger”. Gemma, Simone, Iwona, Maaike, Marlie, Mieke, Jellie, Ciske, Gé, Aloïs, Manpreet en Rom. Net als de heftruc-cursussen, biertap-lessen en til-instructies is dit een extraatje voor onze vrijwilligers. Het kapitaal van het Zomerparkfeest. Onder de bezielende leiding van Wil Sijben en af en toe Bianca, hebben we de techniek van transcendente meditatie (TM) al redelijk onder de knie. Denken we althans. Op een praktische manier heeft hij ons geleerd de bubbels van steeds weer opkomende gedachten moeiteloos weg te wuiven en te proberen aan niets te denken. En dat is lastig! Bijna hetzelfde als vragen aan een bassist om dwarsfluit te gaan spelen, een vegetariër om een biefstuk te eten of een balletdanseres plots te laten rugbyen. Maar het is wel verrekte fijn! Samen zitten we elke maandagavond in het donker boven Take Five, in onze vergaderruimte, in alle stilte te mediteren. Twintig minuten stilte. Twintig minuten niet praten. Iedereen voor zich, maar toch steun aan elkaar. Steeds dieper naar je binnenste gaan. Het lijkt zweverig, maar dat is het echt niet. Na pakweg twintig minuten zijn we klaar. Fris, helder en mentaal uitgerust gaat iedereen weer naar huis. Je kunt het overal doen. In de woonkamer, wachtend op de bus, aan het strand of in het bos, in de wachtkamer. Dat proberen we nu allemaal elke dag ook te doen. Als het lukt zelfs twee keer op een dag. Het gevolg is dat we rustiger zijn, maar niet minder actief. Dat we stabieler zijn, maar niet minder flexibel. Dat we bedachtzamer zijn, maar zeker niet minder alert. Kortom als iemand denkt dat wij een beetje veranderd zijn? Klopt! Dankzij Wil!



    Gewoon je ogen dicht doen en aan niets proberen te denken .... Heerlijk!

  • 08-11-2015  -

    "Fietsclub ut Tuinhuuske" is een “vrindefietsclub” van recreatieve wielrenners, opgericht in 1995. Naast alle alledaagse fietsactiviteiten, gaat de fietsclub een keer per jaar een heel eind fietsen om het goede TroTro doel te steunen. Dat doen ze al voor de zestiende keer. Afgelopen jaar waren ze jarig op het Zomerparkfeest. Ze vormen al tien jaar de vaste barbezetting naast de Arena. Een altijd opgewekt en humoristisch team, zonder fietsbroekjes, tapt, schenkt en schudt de glazen vol en heeft soms zelfs nootjes voor de argeloze bezoeker. Ze lonken hun vrienden en vriendinnen letterlijk de bar in. Ze hebben zelf een officieuze receptie georganiseerd tijdens het afgelopen Zomerparkfeest. Tussen alle tapbedrijven door. Er waren vele bezoekers, die mogelijk toch al voor een lekker vers getapt pilsje langs kwamen. Ook ’s avonds bij het samenkomen van alle vrijwilligers in de vrijwilligerstent is ook hun geschatte baromzet breed uitgemeten. Fietsclubs zijn echter ontegenzeggelijk, of je het wilt of niet, een competitief gebeuren. Onderling in de fietsgroep, maar ook tussen fietsclubs onderling. Een concurrerende buurtvereniging "DE Boener" (onder bezielend voorzitterschap van de overigens gerenommeerde tourfietser G.R. te V.) gaat de strijd met hen aan. Niet om meer jaren op het festival te staan dan "Ut Tuinhuuske". Dat lukt niet zo gauw meer. Nee. Op vrijdagavond 13 november gaan zij samen in het strijdperk van Take Five treden om de trotse vlag terug te veroveren. De tegenstanders beginnen met elkaar een gratis consumptie aan te bieden en zullen elkaar waarschijnlijk verbaal de loef afsteken. Er zal vanuit het Zomerparkfeest ook een vredestichtende toespraak gehouden worden, zodat dit akkefietsje hopelijk vredig afloopt. Een soort fietsende rechter met een smashend pleidooi....


    Felicitaties aan het Tuinhuuske, nu wel met fietsbroekjes....