Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 16-11-2008  - Soms leef je een tijdje uit fase. Ken je dat? Alles gaat stroef en kost meer moeite. De puzzelstukjes passen net niet. De vergelijking met mijn oma is hier wel op zijn plaats. Zij heeft haar hele leven oude, tegen het verrotte aan, appels gegeten. Zo’n meer dan tachtig jaar lang. Elke keer als ze nieuwe appels op de markt gehaald had, moesten eerst de oude op. Dat is zo. Verlekkerd keek ze toch nog naar de verse appels. Maar eerst de geelbruine. En dat tachtig jaar lang. Elke dag. Eerst die verschrompelde Goudrenetten op. Daardoor at ze altijd van binnen uit enigszins rottende appels. Als ze nu op haar tweeëntwintigste tegen zichzelf had gezegd “Nu gooi ik eerst alle oude appels weg”, dan had ze de rest van haar leven verse Golden Delicieus gegeten. Heerlijk sappig. Eén keer de fruitschaal weggooien. Nu heeft ze tientallen jaren onnodig in muffe vruchten gebeten. Met of zonder Kukident. Even een kleine doorslaggevende beslissing en het hele leven is anders. Mooier. Datzelfde geldt nu voor Emmaus Feniks in Tegelen. Gezeteld in het voormalig Trappistenklooster op de Ulingsheide. Als er nu geld komt dan lopen de daklozen weer synchroon en kunnen ze hun eigen leven opbouwen. Anders lopen ze weer hun hele leven achter hun eigen leven aan. Zomerparkfeest vrijwilliger Ger Nelissen is Emmaus vrijwilliger. Die grote man met die grote handen en die enthousiaste lach. Hij verplettert je bijna letterlijk met zijn goede zin. Hij spelde me de tweede Emmaus Vrienden button op en vertelde over het Emmaus werk waar hij en vele anderen mee bezig zijn. Het stond in de krant. Geld voor het brandveilig maken van de winkel en alle bewoners lopen weer synchroon. Anders eten ze hun hele leven rotte appels.