Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 05-12-2008  - Het is koud in het Julianapark. Nat. Kaal. En het park ziet er gehavend uit. Een omgeploegde voren in het gras langs het fietspad. De berg wit zand is net weggehaald. Eindelijk. Een nieuw stukje fietspad. En een verloren stuk fietspad. Iedereen heeft terecht zijn eigen route gemaakt. De fietsbandsporen zijn afgetekend in de modder wat eerst gras was. Het verloren stuk, zal eerdaags doodlopen en weggekrast worden met grote bulldozers. Daar stonden de Zomerparkfeest cateraars half op het roodgekleurde fietspad. Zij aan zij. De Koel en Tom Quicken. En Ozer Catering. Hij heeft er zelfs een foto van op zijn website. Als dat straks ook gras wordt, dan hebben de lantaarnpalen ook hun functie verloren. Zij staan er bij de gratie van het fietspad. Toverstaafjes werden ze ook wel genoemd. Met dat witte verlichte stukje en verder een zwart staafje. Net als in je kindertoverdoos. Gekregen van Sinterklaas. Uit gewoonte fiets ik nog die route via de Stalbergweg naar de stad. De straat over bij de stoplichten en dan een scherpe bocht naar rechts. Uitkijken dat je niet uitglijdt. Zeker met dit najaarsweer. Ik weet dat het een kwestie is van tijd. Dit fiets ik nog een paar keer en dan moet het anders. Toch fiets ik door tot op het laatste moment, verwacht ik. Als moet ik mijn fiets door de modder heen trekken. De macht van de gewoonte. Zo fiets ik in de herfst ook altijd net te lang met zomerkleren aan. Als ik dan toch geswitcht ben, dan fietsen we vanuit het centrum kaarsrecht door het Julianapark. Via het gloednieuwe stukje fietspad. Bij de nieuwe stoplichten de Burgemeester van Rijnsingel over. En dan een scherpe bocht naar rechts. Of naar links. Wel nog steeds uitkijken. Zeker met dit vieze najaarsweer.