Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 06-02-2009  - Ik ben laatst als een soort parmantige herenboer naar het Boeremoosbal geweest. Wat onwennig zo zonder aanloop. Maar het was heel leuk. En … vlakbij Joyce gestaan! Maar ze zag me niet meteen, volgens mij. Wel stralen. Op het podium. Als een ster. En die kleinere kinderen als boerendochters en boerenzonen. Prachtig om die onschuld via de grote brilglazen in zijn jongensogen te zien. Later op de avond heb ik de bruid opgezocht in de coulissen. Maar geen Joyce. Wel Shirley, haar zus. Die kwam afgepeigerd van het trommelen naar de kelder om even te zitten. We hebben samen lekker een biertje of vier gedronken. Bijgekletst. Kon zij ook haar beenblessures even tijd gunnen. Shirley maakt ook alles van dichtbij mee. Een echte zus. Ze zet zich weer helemaal in zoals we haar kennen. Na een uurtje ontmoeten we Joyce alsnog. Nog steeds stralend. De tijd van haar leven. Ik herinner me nog goed vorig jaar samen fietsend vanuit Tegelen naar Venlo. Toen wist ze net dat ze de bruid was. Ze heeft de hele route enthousiast gepraat. Heerlijk om te zien. Ik verheug me al op de boerenoptochtdinsdag van vierentwintig februari. In de draai bij Take Five. Vanaf de Klaasstraat zien we haar vrolijke lach. Ze heet niet voor niks Joyce. Op de hoogste paardenkar door de smalle straatjes. Daarna gaan we met zoveel mogelijk vrijwilligers naar haar receptie in de Maaspoort. Afgesproken. Maar eerst "Onech", de glossy doorlezen van de Meulewiekers. Net door de brievenbus gevallen