Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 08-05-2009  - Ik loop nu met mijn gebroken sleutelbeen, smorgens wel eens via het Julianapark naar mijn werk. Er wordt hard gewerkt aan de nieuwe route langs de nieuwe tunnels. Daarvoor moet wel veel gras wijken en wordt de derde fietsenstalling steeds kleiner en kleiner. Wat niet in de verdrukking komt gelukkig is de net opgeknapte “Wereldvredesvlam” achter het Limburgs Museum. Bijna vier jaar in Venlo. Op steenworp afstand van het Vriendenpodium. Een helblauwe gloed is al zichtbaar als je aan de overkant van de Burgemeester van Rijnsingel loopt. Dat is de nieuwe tegelvloer van de jubilerende “World Peace Flame”. Ik besluit erheen te lopen. Via de nieuwe voetgangersstoplichten. Ik realiseer me dat ik nu langs de cateringstandjes loop. Het domain van Gijs. Gijs Gubbels. Onze nieuwe, jonge, ambitieuze cateringman. De Koel, Quicken, Ozer. We krijgen ook verse vis op het park heeft hij me verteld. En dan in de vroege ochtend, als de dauw nog op het gras staat, zweef ik via de kleine uitgang naar de “Vlam”. Kleine uitgang? Kleine uitgang? Ik loop door een heuse Vredespoort naar de “World Peace Flame”. Dat is een betere benaming dan kleine ingang. Of uitgang, afhankelijk van hoe je er door heen loopt. Dan heeft het college van B&W al meteen een extra "Poort van de Stad". Afijn, ik loop via onze Vredespoort door de stad naar mijn werk. Ik had het gevoel dat het genezingsproces van mijn gebroken sleutelbeen versnelde. Vanavond loop ik terug via die virtuele Vredespoort en loop ik nog even langs de keien in het Julianagras. Prachtig. Er zitten al mensen op als het mooi weer is. Lekker warm. Je loopt eerst naar de allergladste, merk ik. En je aait hem. Dat doen veel meer mensen. En daardoor wordt-ie nog gladder en nog vrediger. Kunst is prachtig.