Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 16-09-2009  - De zomer is nog niet over. Lekker warm en zwoel nazomer weer in september. Je zou bijna blij zijn met die globale stijging van de temperatuur in de wereld. En Venlo in het bijzonder. Ook de regen en onweer zijn ons dit jaar bespaard gebleven. Om ons heen niet. Het traditioneel ontsteken van kaarsjes bij het kapelletje van Genooi heeft geholpen. Het gele gras kleurt alweer wat bij en de plekken waar de spiegeltent heeft gestaan worden vager. De keien staan weer op hun plek als nooit tevoren. De Vuelta loopt door. Elke keer als ik kijk, dan herinnert me dat weer aan die bijzondere maandag eenendertig augustus tweeduizendnegen. Onder het levensgrote scherm keken we naar het begin van de Deken van Oppensingel. Daar waar de renners de chicane door moesten. Hard in de remmen knepen. En optrokken tot een eindsprintsnelheid van boven de zestig kilometer per uur. Het leek alsof je naar iets héél ver weg aan het kijken was. In een ander continent. In een ander land. In een andere stad. Via de televisie. Even later heb je het grote peloton in zicht. Live. Je realiseert je dat het hier is. Hier, vlakbij. En nu. Dat al die voorbereidingen het waard zijn geweest. Ondanks de stress. Ondanks de onzekerheid. Ondanks het risico. Ondanks. Nu een tweetal weken later, zit ik aan mijn bureau de administratie weg te werken. De evaluaties komen er ook aan. Ik mijmer over volgend jaar. Weer een gewoon Zomerparkfeest. Weer gewoon vier dagen. Heel gewoon. Maar dan weet ik het zeker. Dat is niet zo. Volgend jaar is er weer wat nieuws. Weer is aparts. Weer iets om mee te lachen. Weer iets om van te genieten. Weer iets om uit te putten. Ik kan haast niet wachten om eraan te beginnen.