Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 16-11-2007  -

    Vandaag fiets ik onder ijzige omstandigheden en koude jubeltenen vanuit een nieuw perspectief door het Julianapark. Via de cateraarsingang langs mevrouw van Bommel. Het is niet zo dat zoiets nou meteen je leven verandert, maar toch. Een ondernemende vriend van me kwam jaren geleden terug van een maandenlange wereldreis en ontdekte het bijzondere en kleine rondom zijn eigen huis in Blerick. Een reislustige vriendin daarentegen blijft na zo´n reis nog dezelfde, met die onhebbelijke trekjes en ontevredenheid met zichzelf. Een benieuwd oog ziet per slot meer dan een lui oog. Een benieuwd oor hoort ook meer dan een verwend oor. Zo gaf diezelfde vriend me laatst een tip om te luisteren naar Raoul Midon met iets van een trombonesolo. Ik luister en was meteen aangenaam geboeid. Gisteren was hij op TV, bij DWDD, blind en de solo...? Met zijn mond (zie Raoul Midon). Het is eenzelfde soort ervaring die ik had met Apocalyptica op het hoofdpodium, celli met nummers van Metallica. Of de zingende zaag of de interim geluidjes van Joost Belinfante. Ondertussen ben ik thuis en zet een kop warme appelthee. De winter is begonnen en ik ga Joris Luyendijk lezen. Omdat ik diep in mijn hart twijfel of het beeld dat de massamedia van de wereld geven, eigenlijk wel klopt? Wordt ik niet stiekem bij de neus genomen, om de tuin geleid, gedold en gepiepeld? (zie Joris Luyendijk).