Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 23-01-2010  - Ik fietste smorgens door het stille Julianapark. Fris. Maar niet echt koud. Ik staarde nog wat slaperig naar boven. Ganzen in V-vlucht. Een hele grote V. Honderden ganzen. Het valt op. Sommige ganzen zitten wat achteraan. Darwin's theorie komt bij me op. Maar welke tegenstanders hebben ze in de lucht. De buizerd? De valk? Ik blijf al fietsend kijken. Meer staren. Het was nog vroeg. Plots lossen meer ganzen de kopgroep. Het peloton valt uiteen. Alsof het een bergetappe is. Misschien is dat ook zo. Ik zie het maar van onderen. De achterblijvers vormen meteen samen weer een V. Wonderlijk hoe snel ze die formatie samen vinden. Alsof ze elkaar uit de wind willen houden. Er zweven twee V's door de lucht. Dat gaat een tijdje door en aan het eind vliegen er vijf V-groepen. Niet zomaar, maar doelgericht. Richting zuiden. Boven de Deken van Oppensingel. Nu ik het zo schrijf lijkt het op een verslag van een wielerwedstrijd. Een Ronde van Spanje voor vogels. Ik droom verder. Vragen komen op. Zou er ook een eindsprint zijn? Is er een ploegleider? Houden ze elkaar echt uit de wind? Welke etappe is dit? Lossen ze elkaar af? Wie heeft de route bepaald? Hekken heb je niet nodig in de lucht. Tribunes zijn er niet. Bobo's ook niet. Volkomen anoniem wordt de vlucht afgelegd. Is het leven in de vogelwereld vergelijkbaar met de onze? Misschien wel, maar wij zien dat gewoon niet. Ineens sta ik voor de deur van mijn werk. Ik weet een ding zeker. Dat doen vogels niet. Werken. Hoewel. Vogel zijn is wel werken. Zelfs in hun vrije tijd. Vrijwillig. Wat dat betreft is het net Zomerparkfeest. Als vrijwilliger. Of anders gezegd, als vrije vogel.