Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 02-11-2007  -

    De week is om en de dromerige klanken van Benny sings (in perron55_) zijn onderhand weggeebd. Het lijkt erop dat een week steeds sneller gaat, ondanks de in 1816 vastgestelde definitie door het Nederlandse IJkwezen. Relatief gezien met je leeftijd klopt het ook. Mijn nichtje was twee jaar geleden een week oud en dat was heel wat voor haar. Ik heb een vast moment in de week dat ik merk dat de week al om is. Dat is op dinsdagmiddag bij het zaalvoetballen, iets preciezer, als ik in de kleedkamer mijn korte voetbalbroek aantrek. Op zaterdagmorgen heb ik bijvoorbeeld dat gevoel niet zo, terwijl je dat wel zou verwachten. In het Julianapark is deze korte week blijkbaar veel gebeurd want er staat een nieuw bord dat er nu cameratoezicht is. Dat scheelt in de security kosten dacht ik nog meteen. Gespitst fiets ik verder zonder op te vallen. Vorige week zag ik vele groepjes in de stad met een stadsgids, zelfs tot in het park. Dat wil ik ook, dacht ik toen, want waarschijnlijk weet je half niet wat er in de stad gaande is. Zo´n gids kan je in een paar uur bijpraten. Ineens zie ik een groep met papieren krantenhoedjes bij het frietkot. Oeit haos Venlonaren, lijkt me, want Eefke zelf smult mee en haar hand druipt van het friet-ei vet. Ik ga thuis koken. Via email krijg ik een tip om moussaka te gaan maken. Ik heb nog aubergines. Als surrogaatgids neem ik nog even een kijkje in het bouwpu(n)t. Daar verlies ik mezelf in fututristische animaties over de Maasboulevard en Q4. Plots zie ik in de film Marcel echt lopen, volgens mij, ook met een friet-ei, maar van hem kan ik het me voorstellen.