Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 19-10-2007  - De lucht wordt wat guurder zo op de fiets. Oke, ik heb geen jas aan (wel een trui), want ik dacht dat het warm genoeg was zo vanuit huis. Het helpt ook wel om iets zachter te trappen, dan vang je minder wind, maar aan de andere kant doe je er dan weer langer over. En dan is er dus weer meer tijd om kouder te worden. Dus ergens is er een optimale behaaglijke snelheid. Ik fiets op mijn gevoel. In de stad is het beter, vanwege de bakstenen, denk ik. Zeker wanneer je de stralende witte lach van Fred tegenkomt, altijd vrolijk en positief. Hij is er al wel nieuw op gekleed, maar dat mag ook wel. Als ik terugfiets, is het Julianapark op voor mij rare plaatsen helemaal bruinig geworden. Niet voor het hoofdpodium of voor de spiegeltent of naast de grote tent, maar juist op het vlakkke gras boven de taluuds. Daar is het zomers nooit modderig bruin. Dichterbij realiseer ik me dat het de verdorde bladeren zijn, gevallen van de grote eikenboom. Het wordt dus al hefst. Wordt het tijd voor rustig slenteren door musea, lekker lui luisteren naar muziekconcerten en winterklussen thuis. En chocolademelk. En erwtensoep. En pannekoeken met spek en stroop. En handschoenen en ... een dikke winterjas.