Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 26-03-2010  - "Als je je ambities te hoog legt, dan kun je er onderdoor lopen". Meesterlijke zin. Van een van de meest filosofische kortharige jonge oudere mannen van Venlo. Als je hem beter kent. Geert. Van Anny. Zo wordt hij in Zomerparkfeest kringen genoemd. In de blaasmuziekwereld is hij wellicht de broer van Fons. Tijdens het hardlopen gonst deze regel weer door mijn hoofd. Dat is het. Alsof je ambities heel ver weg moet leggen om er daarna nooit meer naar om te hoeven kijken. Het maakt me juist lam. Diep van binnen zijn ze onhaalbaar. De bedoelde prikkel prikkelt niet meer. Je kunt er gemakkelijk onderdoor lopen. Ik ben meer van de realistische en haalbare ambities. En als ik die haal, heb ik meteen weer een nieuwe. Tijdens dat ik het haal. Zo hou ik dat fris. En haalbaar. Ik wilde in de Venloop de tien kilometer in vijfenvijftig minuten rennen. Het was prachtig loopweer. Ik ben een warmweerloper. Ik was sneller. En ik heb meteen weer een nieuwe ambitie. Vijftig minuten rond. Of ik moet me toch over laten halen door Ine of Michiel voor de halve marathon. Vanaf de eerste bocht op de Parade. De cadans was er. En na drie minuten zuchte mijn schoonbroer dat we dik onder de vijfenvijftig zaten. De laatste bocht op de Parade blijkt wel heftig. Vals plat. Maar wat was ik blij met mijn tijd. Ik wel. De Kenianen, die goede Zuid-Limburger en nog velen, velen anderen lachen erom. Anderen, die net binnen de laatste tijd zijn binnengekomen, zien het als onhaalbaar. Niet om warm van te lopen. Volgens mij is mijn hele denken getectyleerd met dit soort denken. Vandaar dat die zin van Geert door mijn hoofd gonst. Hij is nu ook een beetje van mij. "Leg je ambities zo laag, dat je er niet onderdoor kunt lopen".