Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 26-10-2007  - Voor elk wissewasje pak ik mijn fiets met bak voorop. Heerlijk, als het droog weer is. Zo maak ik kilometers zonder stress en lekker inefficient. Aan de andere kant hoef ik dan niet meer naar de sportschool of de fitness. Vrijdags rij ik altijd een paar keer door het Julianapark. Spinning met mijn eigen kleurenmonitor in de buitenlucht. Elke keer een ander uitzicht, elke keer wordt er een andere DVD ingestopt. Vandaag het bekende virtuele uitzicht vanaf de EHBO post via het taluud naar de hoofdingang, toen ik batterijen ben gaan halen voor mijn achterlicht. De bomen in het park zijn eerst bruiner geworden, maar nu raken ze ook echt kaler. Misschien is dat wel de reden dat ik, in een soort impulsaankoop, nou ja aankoop, een nummertje trok bij de stadskappers. Even later ben ik met het mes geschraapt (met een schaar wordt je geknipt) en ben mijn oude zomergrijze haren kwijt, alsof ik de oude eik zelf ben die zijn voorjaarsbladeren verliest. Bij de kapper geweest zijn, is je een beetje herboren voelen. Met de kapster als verloskundige en de strakke witte nylon cape als geboortekanaal. Dus fiets ik daarna vederlicht langs Take Five en de wereldvlam naar huis terug en vraag meteen aan mijn dochter of mijn haar leuk zit, ondanks de weerborstels. Op de traptreden zie ik de kopieen liggen die ik mijn moeder nog beloofd heb op te sturen. Dus ik mag weer fietsen met voorop het stapeltje nieuwe folders voor haar cabaretgroepje en daarna een kopje thee bij Marcel met een plakje missie en een reepje visie.