Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 12-02-2008  -

    Als vroege middeleeuwer ging je naar de straat, waar alle bakkers van de stad waren gevestigd. Daar zocht je het brood uit wat je kon gebruiken. Niet alles was er. Toen het leven rijker werd, vestigden winkels zich meer verspreid. Ze onderscheidden zich met de naam op de bakstenen voorgevel, zoals "Tabak" of "Corsetten". Dan wist je dat je daar moest zijn. Grote etalageruiten waren er nog niet. Er kwamen kleurrijke uithangborden dwars op de gevel, zoals nu nog bij oude pubs in Zuid-Engeland. Later ontstaan er uitnodigende etalageruiten en kunnen passanten zien waarom ze naar binnen moeten. Flikkerende neon-lichten trekken nog meer aandacht. In toeristische steden zie je dat je in een restaurantje wordt getrokken door opdringerige en vragerige obers.
    Bij websites zie je een dergelijk stramien. Beginnende ondernemers of particulieren starten met een digitaal uithangbord. Informatief en statisch. Als dat stadium voorbij is dan komen er foto´s (helaas vaak van inferieure kwaliteit en met allerlei "ongewenste" reklame-uitingen) in een gestandariseerde lay-out. Toevallige digitale passanten nemen wel een kijkje. Nog moderner zie je nu dat je lekker gemaakt wordt met noodzakelijke informatie. Die informatie kun je dan downloaden of je wordt doorgelinkt. En dan maar niet hopen dat je virtueel naar binnen wordt gesleurd en er naar al je digitale adresgegevens wordt gevraagd.
    De best bezochte digitale "etalage" blijkt http://www.boingboing.net/, maar kijk eens op http://www.fabchannel.com/ van Paradiso! Concerten vanaf 2002 zijn gewoon virtueel live te zien. Daar kan geen traditioneel uithangbord tegenop!