Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 03-09-2010  - Het Julianapark is weer leeg. Het hoofdpodium van Gigant is weggereden. De Neptunus grote tent is in met een aantal trailers afgevoerd. Vullings heeft zijn tenten op de aanhangers gelegd en is terug naar Belfeld. De spiegeltent is met de hand afgebroken en is plank voor plank in de vrachtwagen gelegd. Sounds heeft de resterende zilveren schijfjes weer in de winkel op de Parade liggen. Schrobbelèr is ook met alle tenten terug naar Tilburg en heeft een aantal kruiken achtergelaten. Het is cynisch maar waar. Het prachtig mooie weer van de afgelopen dagen hebben de diepe sporen in het gras bijna alweer gladgestreken. De brokken opgedroogde grond zijn verpulverd. De mannen van BTL hebben al een plan om het park weer gras te laten worden. Velen hebben mooie herinneringen aan deze vierendertigste editie. De opening met Bert, 't Verlange en Score Jazz Orchestra. Moss, Hotel, Mama Rosin, Villa, Caro Emerald. Een donderdag om nooit te vergeten. Een aangename temperatuur en de regenwolken splitsten zich nog voor het Julianapark uiteen om erachter weer bij elkaar te komen. De vrijdag werd iets minder. Qua weer. Niet qua programma. De baarden van Megafaun waren aanstekelijk. Om maar te zwijgen van Pollux, Das Pop, jazz van Rembrandt en Arabische klanken van Omar. De Wereldband haalde van alles op uit de zaal. Zelfs de kruk van Marieke ging van hand tot hand tot het podium. La Competitiva speelde alle voorstellingen tot en met de zaterdag. De zaterdag van Jon Allen, Staff Benda Bilili en DeWolff. Alles leek af te stevenen op een geweldig Zomerparkfeest. Maar de temperaturen daalden al en een biertje was wel erg koud. Er werd duidelijk minder gedronken. Daar hadden we met Bonny St. Claire al een beetje last van. Je vingers bevroren, zeker 's avonds. De hete tenten bieden dan nog wel uitkomst. De temperatuurdaling zette zondags door. Het werd nog erger. Nog natter, nog kouder. Straattheater acts moesten pauzeren of zelfs stoppen. De afterparty van de Bläck Fööss werd bruut verstoord. Duizenden feestvierende gasten konden niet lekker nakletsen en gingen tot op de onderbroek nat en verkleumd naar huis. Het werd voor de overgebleven diehards nog wel een geweldig festijn met The Ghana Project en Typhoon & New Cool Collective. Maar het financiële leed was al geschied. Een weemoedig gevoel overheerst. De vermoeidheid van twaalf dagen in de open lucht. De fysieke inspanning. De impressies van vele gesprekken. Flarden herinneringen schieten door je hoofd. De sokkel van de Gouden Noot. Trotse Johan. Terecht. Ons hele team. Lekker samen eten. Interviews. De dansende te vangen noot. Pierre Knoops. De Zetel der Wijsheid. Het gemiste gesprek over foute mannen. De warme kersen van Lamers. Het enthousiasme van Ralph van Purple. De verleiding. Gratis rondje. De lach en bril van Gijs. Het kapsel van de drummer. Fred en Carel met de pomp in de waterafvoerput. De snorrende film van Staff Benda Bilili. De broosheid van Awkward I. Bezoekers schuilend onder de parasols. De metamorfoses van de actrice. Open monden. Gratis kus. Het publiek in de schijnwerpers bij de blazers van New Cool Collective. De verbazing. Drommen mensen. Plezier. Het intrinsieke enthousiasme van vrijwilligers. Mooie liedjes. Dat is en blijft het Zomerparkfeest. Juist nu het zo leeg is in het Julianapark.