Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 09-01-2011  - Eigenlijk moet ik dit bericht twitteren, maar dan heb ik maar zo weinig letters tot mijn beschikking. Honderdveertig om precies te zijn, inclusief spaties! Toegegeven, dan ben ik misschien te lang van stof of maak ik de volzinnen veel te wollig en gebruik ik teveel onnodige, overbodige en nodeloze bijvoeglijke naamwoorden. Ik kan het ook allebei doen. Bloggen en twitteren. Dat is de toekomst als ik de twitters hierover lees. De functie van de statische website alleen is (allang) verlopen. Sociale netwerken en direct internet via mobiele telefoons gaan een rol spelen. Een grotere rol. Alles wordt met alles gelinkt. Maar zij zullen niet alle andere mediavormen verdrijven. Vaste telefoon, boeken en kranten bestaan ook nog. Miel Theeuwen, de schrijver van onder andere van de Venlolezing 2010, twittert dit en gaf er een interessante link over de-website-kan-de-deur-uit. Die had hij ook weer van Eric Lamers van de Eric Lamers Foundation uit Venlo, ter stimulering en ondersteuning van fantastische ideeen. Dat heb ik en passent ook nog opgestoken. Ik kom er vanmiddag na het sporten achter dat ik gemakkelijker met iemand in contact kom via twitter dan Google. Ik zocht een achternaam en ik wist dat het een vriendin was van Suzanne. Zij was een van de volgers, dus meteen hebbes! Zo voelt dat ook. Diegene waar het over gaat, weet van niks. Ik weet niet meer hoe ik dat vroeger deed. Waarschijnlijk bellen en vragen. Eerst in het telefoonboek het nummer opzoeken van die vriendin. Dan was die weer niet thuis. Morgen dan maar. Vergeten te bellen. Weer niet thuis. Ha eindelijk contact. 'Hoe heet jou vriendin ook alweer en heb je haar nummer?'. 'Moet ik even opzoeken'. 'Bedankt'. Ik bellen. Niet thuis. Morgen maar weer proberen. Ik kan ook een briefje in de bus doen, want ik heb ook haar adres. Doe ik morgen wel even voor het ontbijt. Envelopje opzoeken. Een keer fout schrijven. Nieuw briefje. Dichtplakken. Langsrijden. In de bus doen. Gedurende de dag nog een keer bellen. Niet thuis. De volgende dag contact. Eindelijk. Ruim een week verder. Zo ging dat. Nu heb ik haar voor en achternaam en ligt het bij Paul en Johan in het digitale postvakje. Om precies te zijn 12 minuten later. Geen idee wanneer zij dit lezen. Waarschijnlijk over twee minuten via de mobiele. Kom je ook naar de Venlolezing van Mark Verheijen dinsdag? Dat kan ik beter twitteren. Geen idee wanneer je dit namelijk leest.