Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 01-02-2011  - Huib is niet meer. 91 was hij. Maar dat was niet te zien. Een jeugdig elan had hij nog. Ik lees het net in Trouw. Een paginagroot artikel op pagina 25 van Naschrift in het katern De Verdieping van eenendertig januari. 'De rebellie zat hem in het bloed. Gezag en conventies waren een uitdaging voor hem. De peetvader van de provo's. Het leven moest een feest zijn, geen sleur'. Zo lees ik in het artikel van Frans Dijkstra. We herinneren hem nog als die voorzichtig dansende tengere oudere man op het Vriendenpodium. Met kralenkettingen omringd. En veel mensen om hem heen. Dansend. Altijd dansend. Een soort twist en polonaise door elkaar heen. Met veel vrouwen, rolstoelers en kinderen. Hij vriendelijk lachend naar iedereen. Vooral de dames. Hij had een ontwapenende blik in zijn half geopende ogen. En een zachte glimlach. Dat maakte hem vertederend en broos, maar wel krachtig. Gecombineerd met een Amsterdams accent en Amsterdamse humor, was hij een beetje vreemde eend in de bijt in de vrijwilligerstent. Maar Huib was eregast. Op alle posters in de stad prijkte zijn beeltenis. Manshoge aanplakbiljetten als lokkertjes voor het Zomerparkfeest van 2004. Met zwart-witte voetbal. Maar vooral met dat kleine tangaslipje. Bijna naakt. Een zacht model op leeftijd. Toen al. Hij was wereldberoemd in heel Venlo. 'Ik moest handtekeningen zetten op buiken , armen en benen van jonge vrouwen', zo vertelde hij nog trots later. Huib. Huib Bronkhorst. Iemand om nooit te vergeten. Iedereen rond het Zomerparkfeest kent hem nog. Misschien wat in de vergetelheid geraakt. Maar nu even niet. Hij komt wat mij betreft op het lijstje met onder andere Ge van Dageraad en Hans Thijssen, de eerste voorzitter van het Zomerparkfeest. Beiden hebben veel betekend voor het Zomerparkfeest. Beiden hebben een kleine insigne op de stam van de grote boom vlak achter het hoofdpodium in het Julianapark. In het artiestenkwartier. Daar moeten we er ook maar een bijzetten voor Huib. Om hem nooit meer te vergeten. Huib, nog bedankt.

    Huib Bronkhorst overleden