Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 20-04-2011  - Ik schrok deze week. Behoorlijk zelfs. Ik lag te lezen in de zon. Stralende zon mag je wel zeggen en ik dommelde ook een beetje weg. Dat mag je gerust weten. Denkend aan vakantie en de hele dag buiten zijn. Zonder jas wegfietsen. Schoenen uit en korte broek aan. Terrasje. Die zonnestralen maken je ook lichtelijk versuft. De warmte als een warme deken over je heen. Het is ook vermoeiend om de krant hoog te houden zodat het in de felle zon nog te lezen is. Dat helpt ook al niet mee. Maar ik zat ineens rechtop toen ik las dat het zo mooi weer blijft. Nou is dat natuurlijk raar dat je daar van schrikt. Het was ook meer van het bericht erna. Dat de zomer, na zo een droog en zonnig voorjaar, vaak erg nat is. Met name in augustus. Ik kreeg ineens weer de kletsnatte beelden van afgelopen Zomerparkfeest op mijn netvlies. Beetje bekomen van de schrik, lig ik weer in de zon. Beetje lezen. Beetje slapen. Maar mijn gedachten zijn nu anders. Helemaal anders. Ik krijg het niet uit mijn hoofd. Vreemd, maar ik wens nu uit de grond van mijn hart dat het ineens bar en boos wordt. Dat het guur en koud en regenachtig stormweer is. Dat ik naar binnen moet vluchten. Slagregens tegen het raam. Thermostaat omhoog. Dubbele deken op bed. Mijn winterjas tevoorschijn halen. Fleece-trui aan. Sokken aan. Lange broek met van die zakken aan de zijkant aan. Deuren dicht. Ondertussen hoor ik op het journaal dat het dit Paasweekend 25 graden zelfs wordt. Hopelijk kunnen we het weer niet voorspellen.