Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 10-09-2011  - Ik kom weer terug op mijn belofte om over de allerkleinste mini-ervaringen van dit Zomerparkfeest te gaan schrijven. Dat is één van de belangrijkste bijzaken van het Zomerparkfeest. En interessant om te vertellen. Een blik achter de schermen. Een peepshow. Dat ga ik doen. Alhoewel dit verhaal al bekend is bij late vrijwilligers. Aan het eind van een festival dag komen we met z'n allen bij elkaar in de vrijwilligerstent. Dat is rond een uur of drie. 's Nachts. Daar heb ik het verhaal al eens in geuren en kleuren op een zeepkistje verteld.
    Tijdens het afgelopen feest, hebben we met succes verkeerslichten geplaatst op de Deken van Oppensingel. Vanwege het afzetten van één rijbaan. Voor de veiligheid van onze vrijwilligers die naar buiten lopen en voor de veiligheid van weggebruikers bij het uitrijden van heftrucks en vrachtwagens. Het werkt. Het ontlast ook het werk van Olaf en Rambo met name. Zij hoeven nu geen direct actieve verkeersrol te spelen. Hoewel.
    Rambo, meer over Rambo in blog 228, zit in vol ornaat langs de weg. Compleet met sigaar en boterhammen. De verkeerslichten staan op rood. De verkeerslichten staan op groen. De ongedurigheid van autobestuurders is soms groot. Zeker bij rood. Dit wordt dan bij wel eens botgevierd op hem. Dat gaat één keer goed, de tweede keer is óók nog te hebben, maar na zeven keer wordt hij het zát. Spuugzat. Een lumineus idee komt bij Rambo op. Hij fietst naar huis. De stoel langs de weg is tijdelijk leeg. Even later is hij terug. De verkeerslichten kleuren nog steeds beurtelings groen, oranje en rood. De eerstvolgende bozige automobilist kijkt kwaad. Nu komt het. Rambo maakt een kalmerend gebaar en haalt, uit een van de vakjes in zijn jasje, een afstandsbediening tevoorschijn. De afstandsbediening van zijn eigen huistelevisie, blijkt later op de dag. Met een grootse theatrale beweging drukt Rambo op één van de knopjes en knipoogt, ietwat overdreven gemoedelijk, naar de weggebruiker. De rust daalt over de bestuurder en de agressie trekt weg. Als even later het licht op groen gaat, rijdt hij tevreden met een glimlach om zijn mond weg. Door zijn zijraampje knikt hij tevreden naar Rambo. Liplezend herkent Rambo een klein bedankje. Geniaal.

    Rambo