Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 08-11-2011  - Op zo'n herfstige zondagochtend vroeg De Buun lezen. Heerlijk binnen. De kachel zacht snorrend. Van artikel naar artikel. Ik laat de krant voor wat het is. De grote kleine wereld komt binnen. Zit naast je op de zetel. Het verhaal achter het verhaal. En dan tussen de regels bedenk je je eigen verhaal er nog eens tussendoor. Een kluwe van gedachten. Vernet als vilt. Ik lees de mooie verhalen van wijlen Theo Lenders van Pascalle Mansvelders, van Loek Sijbers door Rob Stikkelbroeck, van Maurice Dekkers door Leon Hodselmans, van Peter Buwalda en Peter Beeker door Frans Pollux, van Kiki door Annemarie Staaks, van Mike Roelofs door Willem Kurstjens en van Paul Pollux door Marc van de Ven. Af en toe moet ik verzitten. De 13e Buun is zwaar. Komt ook door die prachtige foto's van Peter de Ronde en Mikel Buwalda. Ik projecteer de verhalen onmiskenbaar op het Zomerparkfeest. "Als we geen cultuur meer hebben, waar strijden we dan voor?". "Glokalisatie". Je lokale wortels niet verloochenen en tegelijk globaal denken. Soort Culturele Keuringsdienst van Waarde. Het staat er allemaal in. Zoals ook Theo's vorm van kunstwerken scheppen was: samen iets tot stand brengen. De kunstenaar werd organisator en daarmee een nieuwe vorm van kunstenaar. Zoiets doen we samen bij het Zomerparkfeest ook. Het Zomerparkfeest als curator en kunstenaar tegelijk. We brengen kunstenaars, vrijwilligers, bezoekers, bedrijven samen. Op een hoger niveau in de zin van verbondenheid. Allemaal met eenzelfde soort doel, maar toch ieder vanuit zijn eigen waarde. Daar strijden we voor. Soort culturele glokalisatie. Daarmee zijn we zelf kunstenaar geworden in de traditie van Theo Lenders. Dat is een mooie gedachte. Zo op zo'n frisse zonnige herfstige zondag, vroeg in de morgen.

    De Buun