Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 23-01-2012  - Alles is vergankelijk. Dat is een natuurwet. De derde wet van de thermodynamica, om precies te zijn. Daar ontkomen wij niet aan. Wij stervelingen. Zelfs het Higgsdeeltje niet. Maar ook mijn middageten. Mijn T-shirt. Het geluid vanaf het hoofdpodium. Zelfs vrienden. Mijn cola met prik. De euro wellicht. Onze gedachten niet. De westerse wereld niet. Ons leven niet. De aarde niet. Alles. Zelfs de posters van het Zomerparkfeest zijn vergankelijk. Dat leert een ommetje op de fiets door het centrum van de stad. Oude verkleurde posters aan de ramen van de Sint Jacobskerk. En de affiches achter de ramen van de gemeentelijke kantoren naast het oude stadskantoor. Dat kantoor is trouwens ook al weg. Verzwolgen door de allesomvattende wet. Ze hangen er nog wel, die posters, maar het is niet meer wat het geweest is. Vaal. Blauwig. Blijkbaar houdt de cyaan inkt het beter dan de magenta en het geel. Zwart doet het relatief goed. Dat zie je aan de poster van Duurzaamheid Zomerparkfeest 2010. Gelukkig maar. Als duurzaamheid al vergankelijk is dan weet ik ook niet meer. Dan moet alles van steen gemaakt worden. En zelfs steen slijt. Kijk maar naar al die ronde gladde kiezels langs de Maas. Dat waren eerst grove brokken. Wil je aan die ene natuurwet ontkomen dan moet je het snel in iets nieuws omzetten. Nog voor de degeneratie er vat op gekregen heeft. Dat heet duurzaamheid, eigenlijk een soort quasi-"natuurwet ontlopen". Het werkterrein van Cradle2Cradle ExpoLAB. Vanmiddag is hun Innovatoren geopend met volledig her te gebruiken spullen. Met hen werken we samen voor het Zomerparkfeest. Zodat het Zomerparkfeest altijd blijft bestaan. Duurzaam. Voor eeuwig. Wat de Maya kalender ook zegt. Wat er ook gebeurt. Net als Ine van den Bercken. Zij zorgt als edelsmid ervoor dat de kiezelstenen uit Mooder Maas eeuwig overleven in keimooie sieraden. Zij tart de natuurwet pas echt.

    Poster 1
    Poster 2