Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 19-05-2008  - Ik slenter door het zonnige Julianapark. Overal liggen er mensen en kinderen in het gras. Compleet met mandjes met broodjes, groente, snoep en kaasjes. De Picknick der Gebroken Harten lijkt alweer begonnen. Daan presenteert zijn eerste gedichtenbundel "De reeds beweende liefdes van Daan Doesborgh", met ook gedichten die het nog net hebben gehaald en gedichten die de bundel net niet hebben gehaald. Ik word gepakt door de mooie liedjes van Ivo Rosbeek, waarvan eentje met Rick de Leeuw. Deze keer in Vin L´eau bij Frans, de vorige horecaman van het Zomerparkfeest. Echt een kanjer. Samen met Mariet en hun dochter Amy en rode wijntjes met Anneke en Hay. Weer zo´n intiem moment in de stad. Net zoals gisteren. Het zijn eigenlijk allemaal verschillende kleine en grote podia in een heel groot stadsfestival wat maanden en jaren duurt. Met allerlei soorten artiesten, of je het weet of niet. Soms ben je het misschien zelf wel voor en ander. Maar meestal ben ik de toeschouwer. Er is alleen geen compact programmaboekje waar alles meteen in staat en er zijn ook geen opvallende posters opgehangen. Soms zijn het optredens die nergens in vermeld staan, maar gewoon gebeuren. Iedereen kent die momenten wel. Dat gebeurt op het Zomerparkfeest ook. En met vastelaovend. Dat zijn de kleine dingen die voorbij gaan en door een enkeling worden gezien. Een optreden voor een man publiek. Zonder openlijk applaus, maar wel een kleine glimlach bij het voorbij lopen.