Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 24-02-2013  -

    Er ligt weer een dik pak sneeuw op het groene gras van het Julianapark. Alles is wit. De grond is hagelwit, de bomen zilverwit aan de bovenkant van de takken en zelfs de lucht is lichtgrijs. Allerlei tinten lichtgrijs. Wat dan opvalt is het knalrode stoplicht. Het stoplicht bij de oversteek van de Burgemeester van Rijnsingel. Het rode ronde licht steekt af tegen de wittinten. Het licht lijkt wel ronder dan anders. Af en toe wordt het oranje en groen. Elke keer een fel rondje. Tijdens het Zomerparkfeest veranderen die kleuren ook elke keer, maar dat valt dan nauwelijks op. Want daar staan dan de toiletunits voor. Maar ik denk dat het verkeerslicht gewoon doorgaat met rood, oranje en groen. Dat denk ik. Weet het niet zeker. Het heeft iets filosofisch en iets van Plato. Net zoals die boom die in het bos omknakt en geen geluid maakt als er toch niemand in de buurt is om het te horen. Maar misschien dat het een smart verkeerslicht is. Dat het verkeerslicht weet dat het nu even geen zin heeft om van kleur te veranderen. Er loopt toch niemand vanaf die kant het park uit. Ik kan me zo voorstellen dat zo’n paal ook denkt van bekijk het maar. Ik sta sowieso al voor paal, dus ook nog niet nog eens op groen gaan. Heeft geen zin. Vanaf de andere kant wel. Dan kom je vanuit Venlo-Oost en moet je langs de gele halfverharding, die nu ook helemaal wit is, langs het park naar de Vredespoort. Dat is de naam voor de kleine ingang bij de Vredesvlam. De vlam die altijd aan is en als symbolisch baken voor de vrede. Zo’n vlam heeft het veel gemakkelijker. Die hoeft alleen maar te branden en de kleur is altijd lichtoranjegeel. Misschien dat het verkeerslicht soms ook wel op oranje gaat. Zonder dat iemand het ziet. Uit solidariteit met de vrede. Als extra baken voor de vrede. Dat doet-ie misschien ook wel als de grote toiletunits er voor staan. We zullen het nooit weten.