Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 23-03-2013  -

    We zijn volop bezig met het archief. Om precies te zijn komt alles in het gemeentelijk archief aan de Dr. Blumenkampstraat. Zo ook onze historie van enkele decennia Zomerparkfeest. Eén stuk moet er nog zeker in. Ik kreeg het een tijdje geleden van Anneke zelf. Een artikel van haar Twan. Twan Mientjes. Gepubliceerd op 16 augustus 2005 in zijn Dagblad de Limburger met als titel “Betoverd”, gebaseerd op Bal du Moulin du Galette.

    Het is een beeld dat me maar niet los wil laten als ik op het Zomerparkfeest in Venlo ben: Moulin de la Galette, het betoverende, beroemde schilderij van de impressionist Pierre-Auguste Renoir. Volgend jaar bestaat het 130 jaar, en het Zomerparkfeest 30 jaar, en zit er dus precies een eeuw tussen. Maar de beelden vloeien honderd jaar later bijna naadloos in elkaar over. Aan de ene kant Renoirs dansende en keuvelende mensen onder het groene bladerdek van Montmartre, waardoorheen de zon kleurige vlekken werpt. Anderzijds het Julianapark, waar jong en oud elkaar onder de bomen ontmoeten, en de vrolijk oranje-geel gelijnde eetkraampjes doen denken aan de gestreepte jurken op Moulin de la Galette. De mens verandert niet veel in honderd jaar, denk je dan. Hij zoekt vertier in de zomerzon, in het park, waar artiesten hun best doen te amuseren, en waar anders wel de ontmoeting met bekenden gezelligheid biedt. En zoals de betrachter iedere keer opnieuw als hij Renoirs meesterwerk beziet, wel weer iets nieuws ontdekt, zo loopt op het parkfeest steeds wel weer iemand anders voorbij die de aandacht trekt.
    Zoals dit jaar opnieuw de 86-jarige Amsterdammer Huub Bronkhorst, die vorig jaar de parkfeestposters sierde, en nu op uitnodiging van de organisatie in het nabije hotel Wilhelmina verbleef. Hij danste heerlijk in het park met jongedames, kleuters en een rolstoeler. Of zoals de vrouwelijke fans-op-hoog-middelbare-leeftijd van Denny Christian, helemaal uit Uden en Veghel naar Venlo gekomen. Ze zagen de schlagerzanger daar voor de dertigste keer optreden. Of zoals de twintigers Abonga, Hoang en Jurriaan, die uit Oss en Eindhoven en België naar het park waren gereisd. Ze hadden traditioneel met glazen bier willen gooien naar de groep De Jeugd van Tegenwoordig, maar daar toch maar van afgezien, om gewoon lekker loom te zitten lummelen aan de tafels bij de pizza-bar. Of zoals Guus Meeuwis, die na zijn optreden burgemeester Jan Mans ontmoette. De zanger kreeg van de burgemeester het telefoonnummer van diens dochter Cathalijne, omdat Meeuwis, wiens ouders in het Zuid-Limburgse Houthem woonden, vroeger vaak bij de familie Mans in het vlakbij gelegen Meerssen over de vloer kwam, omdat hij Cathalijne wel zo aardig vond.
    De wereld is klein en die op het Zomerparkfeest in het bijzonder. De ene helft van Venlo bouwt en schildert er de coulissen en schenkt er het bier voor de andere helft, en in emotie schrijft iemand op de wand backstage boven de toiletten: 'Kus mij, kus mij, de betoverde kikker'. Dat is het, dacht ik, toen ik het las: de magische psychologie van
    het parkfeest, zoals die ook onder de zinderende kleuren van Renoir op Moulin de la Galette voelbaar is: hier staat het leven heel even stil. Letterlijk trouwens, want op een steenworp afstand van elkaar sprak ik twee veertigers, van wie de ene doodziek was, maar toch het park niet wilde missen, en de andere zwanger was van iemand die ze vorig jaar in het park had leren kennen. Het leven begint, het leven eindigt, en daartussen zijn wij in het zomerpark allemaal voor heel even de betoverde kikker, in afwachting van de kus die ons uit het sprookje doet ontwaken.

    Twan Mientjes, 16 augustus 2005.



    Het schilderij van Renoir (Bal du Moulin du Galette) waar Twan zijn verhaal op gebaseerd heeft. Ontegenzeggelijk de Picknick der Gebroken Harten.

    P.S. Heeft u ook prachtige, bijzondere, persoonlijke Zomerparkfeestverhalen als deze van Twan die echt vastgelegd moeten worden voor de eeuwigheid?
    Stuur ze naar ons op, secretariaat@zomerparkfeest.nl.
    Over een paar jaar bestaan we veertig jaar...