Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 03-02-2008  -

    Onwerkelijk tegelijk eigenlijk, zo stil alleen aan je buro schrijven terwijl op de achtergrond de vastelaovend trommels dreunen. Melancholie en geluk liggen hier zij aan zij, lepeltje lepeltje. Zo kan ik ook filosoferen terwijl ik met een schoteldoek het aanrecht aan het afvegen ben. Ogenschijnlijk tegenstrijdige handelingen. Of je overdenkt je dag terwijl je onder het tandenpoetsen staart in de spiegel. Practisch mediteren. Toen ik op kamers woonde, schreef ik ´s nachts wel vaker een brief (toen nog met pen). Om je gedachten te ordenen na een weekend en voor de start van een studeerweek. Nagenieten, overdenken, maar meteen ook een soort logboek. Vrijdag zat ik in een overvolle Maria kerk waar een bevrijdend applaus door de ruimte galmde voor een kameraad, vriendelijk, met een altijd guitige lach, maar wel bij zijn laatste afscheid. Ook daar hoorde je in de verte de vastelaovendsdeuntjes wegsterven. Blijdschap en verdriet, geluk en melancholie liggen zij aan zij, hand in hand. Een volle zoepkoel met een deinende menigte en in de hoek een kotsende, wankelende "chirurg". Een fotoreportage van het relaas van een verloren, knalroze paraplu in een waterplas. Het zonnetje schijnt en de sneeuw smelt weg. De trombones nemen het heft in handen, de trompetten galmen en de grote trom regeert. De saxen en viool leggen een bijna vliegend tapijtje. Monique zingt. Lekker, overpeinzen, mijmeren, kwatsen, in die malende liedjesstroom meegaan ...