Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 13-08-2008  - Het Julianapark wordt leger en leger. De kranten hebben het alweer over de Schinkemert of Georgië en de Olympische Spelen vult het nieuws. Het Zomerparkfeest zit verankerd in de herinnering van velen. Met nog zo’n twintig vrijwilligers zijn we bezig met de laatste loodjes in het park. De meeste ervan hebben ook vanaf het begin opgebouwd en zien alles weer wegsmelten. Naar Jan's garage worden banken en tafels weggebracht, de biobekers staan klaar om naar Thissen te gaan. De vrijwilligerstent is weer leeg gemaakt. De container is bijna vol, gelukkig nu met het houtmateriaal van Brunken erin. Het groene polsbandje, of beter de twee geschakelde groene polsbanden van Ger zijn nagenoeg versleten van het harde werken. Voorbijgangers bedanken ons voor het mooie feest. De trussen worden ingeladen. De perscontainers worden opgetild. ’s Avonds bij Dante barsten de mannenfantasieën los. Alle afgetekende hoekpunten worden als koperen pinnen vastgelegd voor tweeduizendennegen. Met een metaaldetector en zonder meten is het volgend jaar weer te vinden. Lekker makkelijk. Of dat het hoofdpodium als een soort Indiana Jones basis uit het gras naar boven komt. Er wordt smakelijk gelachen in de pittoreske tuin. Ook wordt een James Bond-achtig tafereel geschetst, waarbij met een druk op de knop het hele Julianapark zich omkeert en er een compleet ingericht festival tevoorschijn komt. De hele stad maakt zich zorgen of er wel een Zomerparkfeest komt dit jaar, maar op donderdagmiddag zet Paul de knop om en alles komt goed. Tenminste als hij de goede nieuwe stift kan vinden voor zijn vaste dopje, voor eeuwig geplakt aan zijn eigen lanyard. We nemen onderling afscheid. En dan vermoeid en moe naar bed en snurken maar, althans voor sommigen.