Wat is Zomerparkfeest? Contact Pers Nederlands English Deutsch

Rom blogt

  • 29-08-2008  - Ik dacht eerst dat die reflecterende, spiegelende zuilen voor het stadhuis door John van der Sterren van Xie waren neergezet als twee anamorfosen. Ik ben zowiezo al weken ondergedompeld in de optische illusies. Dus ik zoek naarstig naar de afbeeldingen op de grond of beter gezegd op de kinderkopjes op de Oude Markt. Maar zoals zo vaak bij optische illusies was het er niet. Later hoorde ik dat het voor het licht en geluid is. Zeg maar een soort chique trussen zoals wij die op het Zomerparkfeest gebruiken. Dus toch geen illusie. Trouwens, ik ben nu wel een serieuze klacht tegengekomen over het Zomerparkfeest van dit jaar. De stekker. De stekker was er niet. Daardoor misten ze hun plekje. Ik moest inderdaad aan Hans en Henriëtte toegeven dat-ie er niet was. Dat kwam door de mega-afsluiter Grupo Puja voor en op het hoofdpodium. Daardoor kon Wim met zijn elektraploeg de twee rijen lichtpeertjes niet meer ophangen, die normaliter vanuit de regietent naar het hoofdpodium lopen. Wij en Wim wisten niet dat dit dé trefplek is voor sommige bezoekers. “We zien elkaar wel onder de stekker!”, hadden ze nog tegen elkaar gezegd vooraf. Ze baalden natuurlijk als een "stekker", maar ze hoefden uiteindelijk niet zo heel lang te zoeken. Ze wisten nog ongeveer waar die grote zwarte stekker zou hebben gehangen kunnen hebben. Per slot van rekening was dat al jarenlang hun trefpunt. Zo zie je maar. Alles hangt van alles aan elkaar. En dat is geen illusie, dat is chaostheorie.